ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

673 Responses to ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

  1. Ευτυχία says:

    Αριστερά σταγονίδια εναντίον ακροδεξιών υπουργείων

    …κάτι είπες ότι θεωρείς ήσσονος σημασίας το γεγονός ότι οι ακροδεξιοί πήραν υπουργεία, ξέρω, ξέρω τα αντιλαϊκά μέτρα, η σωτηρία της χώρας, οι εκλογές, αβέβαιες αλλά ποθητές…

    Θεωρώ ότι το να βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στην κυβέρνηση ακροδεξιά στοιχεία, είναι πολύ σοβαρό και θα έχει πολύ άσχημες συνέπειες για όλους μας. Μπορεί την κα. Παπαρήγα να μην την απασχολεί ιδιαίτερα και να αποτελεί απλά μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του τόπου (εξάλλου ο βαθμός ανοχής θα είναι σίγουρα διαφορετικός τη στιγμή που καλούνται να συνυπάρξουν όλοι μαζί στη Βουλή). Για εμάς όμως, τη ζωντανή κοινωνία που δεν έχει μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ούτε έχει μουμιοποιηθεί ακόμα, συνιστά πραγματική απειλή και είναι πολύ εκνευριστικό όταν οι αριστεροί ηγέτες συμπεριφέρονται σαν να είμαστε όλοι υπεράνω όλων. Η εξουσιαζόμενη κοινωνία δεν είναι υπεράνω όλων, βρίσκεται στο έλεος των εξουσιαστών.
    Σε επίπεδο ανάλυσης συμφωνούνε φυσικά όλοι: η αστική δημοκρατία χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να επιβιώσει, ντύνει με δημοκρατικό μανδύα πράγματα που στερούνται δημοκρατικής νομιμοποίησης, επιστρατεύει ακόμα και ανθρώπους που έχουν εκφράσει θέσεις και υιοθετήσει συμπεριφορές που υπονομεύουν τη δημοκρατία, κ.λ.π., κ.λ.π….
    Όμως το θέμα είναι τι κάνεις! Αν μας ενδιαφέρει να ασκήσουμε πολιτική, μας ενδιαφέρει αυτόματα και το αποτέλεσμα. Δηλαδη: κάναμε ό,τι κάναμε, τρέξαμε εδώ κι εκεί, φάγαμε το ξύλο της αρκούδας και τώρα τι έχουμε; – Έχουμε ακροδεξιούς στα υπουργεία. – Πολύ ωραία (σχήμα λόγου). – Πως απαντάμε σ’ αυτό; – Με κινητοποιήσεις. – Συμφωνώ.
    Αυτά όμως αφορούν τη βάση της αριστεράς. Οι ηγεσίες της αριστεράς τι κάνουν; Μήπως αρκούνται στην ανάλυση της πραγματικότητας και στο να προτείνουν κινητοποιήσεις; Αν η απάντηση που δίνετε στο παραπάνω ερώτημα είναι θετική, τότε εντοπίζεται μια αντίφαση την οποία θα προσπαθήσω να αναδείξω παρακάτω.
    Αυτό που οι αριστερές ηγεσίες κάνουν για να νομιμοποιήσουν την απάθεία τους είναι να επικαλούνται την ιδεολογία και να λένε ότι την αλλαγή θα τη φέρουν οι μαζικοί αγώνες και την επανάσταση θα την κάνει η μάζα (όχι η άμορφη μάζα, σημαντικό) κ.λ.π., κ.λ.π…. Αυτό όμως το ξέρουμε ήδη πολύ καλά και το ερώτημα είναι, αυτές (οι ηγεσίες) τι κάνουν; Πόση πίεση ασκούν οι ηγεσίες στους βουλευτές και γιατί αφού αποδέχονται την κοινοβουλευτική δράση και πάλη, δεν την εξαντλούν και δεν κλιμακώνουν αυτού του είδους τον αγώνα, τώρα; Μήπως κι αυτές δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν τη βάση τους γιατί απλά δεν την αντιπροσωπεύουν; Μήπως τελικά το έλλειμα δημοκρατίας είναι πιο ισχυρό από τη συμπαγή ιδεολογική συγκρότηση που οι ηγεσίες ονειρεύονται;
    Φυσικά και είναι, και ο κόσμος σε όλες τις πλατείες του κόσμου το ξέρει καλά, και ας λένε ό,τι θέλουν οι κομμουνιστικές μούμιες και τα μαρξιστικά απολιθώματα.
    Χρειάζεται χρόνος για να βρει η κοινωνία τη φωνή της, η φωνή της αριστεράς δεν είναι δυστυχώς η φωνή της κοινωνίας και επιπλέον, για μας χρόνος δεν υπάρχει…
    Απαιτώ από τους ηγέτες και τους βουλευτές της αριστεράς να ξεγυμνώσουν πολιτικά τους ακροδεξιούς φασίστες στα μάτια όλης της κοινωνίας, με το λόγο τους και τα επιχειρήματά τους. Όσο αυτό δεν συμβαίνει τους θεωρώ στην καλύτερη των περιπτώσεων ανεπαρκείς και στη χειρότερη βολεμένους φλούφληδες. Περιμένω από τη βάση της αριστεράς να απαιτήσει το ίδιο από τις ηγεσίες της και αν δεν δει αποτέλεσμα να τις αντικαταστήσει με άλλες που θα μπορούν να ανταποκριθούν στο αίτημα αυτό. Στην τελική ας τις αντικαθιστά διαρκώς μέχρι να βρεθεί ο χαρισματικός ηγέτης που ονειρεύονται. Βαλτώσαμε!
    Περιμένω και από τους ακαδημαϊκούς, τους διανοούμενους, τους καλλιτέχνες να εκφραστούν δημόσια και να καταδικάσουν το γεγονός ότι ξαφνικά μας κυβερνάνε ακροδεξιοί, χωρίς να τους έχουμε ψηφίσει! Το γυαλί της δημοκρατίας έσπασε και τα κοφτερά γυαλιά μόνο πληγές μπορούν ν’ ανοίξουν. Οι πληγές δε φέρνουν πόνο και ουρλιαχτά. Και τότε είναι αργά για λόγια…
    Ορίστε και η κορύφωση του αποτρόπαιου δικομματισμού:
    #http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=325852#
    Η Νέα Δημοκρατία αξιοποιεί τους ακροδεξιούς ενοίκους της πολυκατοικίας για να μπορεί να έχει αντιμνημονιακά επιχειρήματα στην προεκλογική της εκστρατεία, τσαλαπατώντας στα σπασμένα γυαλιά της δημοκρατίας, καταπατώντας την ελευθερία του λόγου και βιάζοντας την κοινωνία:
    #http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=325827#
    Όταν αυτός ο εκφοβισμός γενικευθεί και εξαπλωθεί σε όλη την κοινωνία, φοβάμαι ότι θα ‘ναι αργά για την αριστερά. Η τρομοκρατημένη λαϊκή δυσαρέσκεια δεν θα μεταφραστεί σε αριστερή ψήφο στην κάλπη, όπως ίσως προεξοφλούν ή ελπίζουν οι αριστερές ηγεσίες.
    Ας μην εγκαταλείψουμε από τώρα το δικαίωμά μας στην ελευθερία του λόγου και ας το υπερασπιστούμε δοκιμάζοντάς το στην πράξη. Ποιος ξέρει; Ίσως στο σκοτεινό μέλλον, που οι γερασμένοι, φοβικοί και συντηρητικοί υπάνθρωποι προετοιμάζουν για μας, την ελευθερία μας να μην μπορούμε πια να την υπερασπιστούμε με το λόγο μας…

  2. Manos says:

    Να ρωτήσω….;

    Ας πούμε ότι αυτοί που μας καταστρέφουν καθημερινά ήταν ψηφισμένοι από εμάς…

    Εμείς ποιο διάολο κωλοτραπεζίτη και δεν ξέρω ‘γω με τι άλλη ιδιότητα θα προκύψει, βγάλαμε για να γίνεται και «καλά» «πρωθυπουργός»; Με ποια αρμοδιότητα οι χιλιοσκυλογαβγισμένοι που ξεπουλάνε σε δόσεις τη χώρα, διαλάνε και φτιάχνουν κυβερνήσεις χωρίς να μας υπολογίζουν;

    Πόσο μαλάκες μας θεωρούν να πειραματίζονται πάνω μας με δογματικά-σοκ και όποια άλλη σκατοαπόφαση και κωλοενέργεια παίρνει ο κάθε αλήτης και η κάθε μία με αποτέλεσμα ένα ολόκληρο έθνος, και ολόκληρος κόσμος, να κινείται μεταξύ αγνώστου και ακατανόητου;

    Στη τελική ανήκουμε σε κάποιον και μας κάνει αυτός ότι κουμάντο θέλει και δεν το έχω καταλάβει;;;;;;;

    ΟΧΙ ΡΕ!!!! Όχι γαμώ την ύπαρξη μου μέσα… Δηλαδή τι ‘θένε, να κατέβω στους δρόμους και στις πλατείες και με το πρώτο τυχόντα, που ούτε θα με νοιάξει ποιος θα ‘ναι, να τους πάρουμε από πίσω φαλάγγι και να γίνει της μαυροκακομοίρας;;;;

    Έχουνε κλάσει πάνω τους και αυτό πλέον αποδεικνύεται καθημερινά! Το σύστημα καταρέει και εμείς απλά παρατηρούμε τις σπασμωδικές του κινήσεις.. … Το θέμα είναι πότε θα τους κάνουμε να χεστούν…..!

    Αν κάποιοι θίγονται με τη γλώσσα που χρησιμοποιώ δεν προτίθεμαι ούτε να απαντήσω ότι να έρθω σε διαμάχη. Έτσι και αλλιώς σε κάμποσο καιρό θα κυκλοφορούμε και θα ακούμε ουρλιαχτά….

    Ξημερώνει και όμως παντού σκοτάδι….

    • apantoxi says:

      «Σαν είσαι μόνος, σαν είσαι αδύναμος, η χαραυγή θα σε ξεκάνει.
      Έχει τον ήλο, έχει τη σιγαλιά, έχει τον ήλιο τον αλάνη»

      Κανονίστε τη πορεία σας παίδες! Μείναμε μόνοι μας τελικά.

  3. Ευτυχία says:

    Η γιαγιά μου ήταν από τα Αλάτσατα.
    Επέζησε της μικρασιατικής καταστροφής (χάνοντας και τους δυο γονείς της).
    Στα τελευταία χρόνια της ζωής της είχε παρουσιάσει άνοια.
    Η μητέρα μου για να την ενεργοποιήσει της έλεγε:

    μαμά: Έρχεται!
    γιαγιά: Ποιος έρχεται;
    μαμά: Έρχεται!
    γιαγιά: Μα ποιος έρχεται;
    μαμα: Έρχεται ο Βενιζέλος!
    γιαγιά: Έρχεται ο Βενιζέλος; και τότε η γιαγιά άνοιγε διάπλατα τα μάτια και ανασηκωνόταν από
    το κρεβάτι γεμάτη προσδοκία και ενθουσιασμό, αμετανόητη Βενιζελικιά…
    Τότε η μαμά μουρμούραγε κουνώντας το κεφάλι:
    Τόσα σας έκανε ο Βενιζέλος κι εσύ ακόμα τον Βενιζέλο περιμένεις…

    … έτσι και η χώρα, άνοια, όπως η γιαγιά…

    ΠΡΕΖΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΚΟΤΩΝΕΙ
    ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

  4. πλατειακός αναρχικός says:

    Εν δυναμη αναρχικος

    Πιθανώς να έχεις ήδη ακούσει ένα-δυο πράγματα για τους αναρχικούς και τι υποτίθεται ότι πιστεύουν. Το πιθανότερο είναι πως ότι έχεις ακούσει είναι ανοησίες. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι αναρχικοί είναι υποστηρικτές της βίας, του χάους και της καταστροφής ή ότι είναι τρελαμένοι μηδενιστές που απλά θέλουν να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Στη πραγματικότητα τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Οι αναρχικοί είναι απλά άνθρωποι που πιστεύουν ότι τα ανθρώπινα όντα είναι ικανά να συμπεριφέρονται με εύλογο τρόπο χωρίς να τους το επιβάλουν. Είναι μια πολύ απλή σκέψη. Μα είναι μια που οι πλούσιοι και δυνατοί έβρισκαν πάντοτε πολύ επικίνδυνη.
    Στην πιο απλή μορφή τους τα αναρχικά πιστεύω καταλήγουν σε δύο βασικές υποθέσεις. Η πρώτη είναι ότι τα ανθρώπινα όντα είναι, υπό κανονικές συνθήκες, όσο λογικά και αξιοπρεπή τους επιτρέπεται να είναι και μπορούν να οργανώνουν τον εαυτό τους αλλά και τις κοινότητες τους, χωρίς να χρειάζεται να τους πουν το πως. Η δεύτερη είναι ότι η εξουσία διαφθείρει. Περισσότερο απ΄όλα, ο αναρχισμός σημαίνει απλά να έχεις το κουράγιο να παίρνεις τις αρχές της κοινής ευπρέπειας, με τις οποίες όλοι ζούμε, και να τις ακολουθείς μέσα από τα λογικά συμπεράσματα τους. Όσο παράξενο και αν φαίνεται, στα πιο σημαντικά πράγματα είσαι ήδη αναρχικός-ή, απλά δεν το συνειδητοποιείς.
    Ας αρχίσουμε παίρνοντας μερικά παραδείγματα από την καθημερινή ζωή.
    Αν υπάρχει μια γραμμή για να ανέβεις σε ένα λεωφορείο με πολύ κόσμο, περιμένεις τη σειρά σου και αποφεύγεις να ανοίξεις δρόμο με τον αγκώνα σου, ακόμα και όταν δεν υπάρχει τριγύρω αστυνομία;

    Αν απάντησες “ναι”, τότε είσαι συνηθισμένος να συμπεριφέρεσαι σαν αναρχικός-η!
    Η πιο βασική αναρχική ιδέα είναι η αυτο-οργάνωση: η υπόθεση ότι τα ανθρώπινα όντα δεν χρειάζονται να απειλούνται με διώξεις για να είναι ικανά να φτάσουν σε λογική κατανόηση το ένα με το άλλο ή να συμπεριφερθούν μεταξύ τους με αξιοπρέπεια και σεβασμό.
    Όλοι πιστεύουν ότι είναι ικανοί να συμπεριφέρονται εύλογα από μόνοι τους. Αν σκέφτονται ότι οι νόμοι και η αστυνομία είναι απαραίτητα, είναι γιατί νομίζουν ότι όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο.
    Αλλά αν το καλοσκεφτείς, ακριβώς έτσι δεν σκέφτονται και όλοι αυτοί οι άνθρωποι για εσένα; Οι αναρχικοί υποστηρίζουν πως όλη η αντικοινωνική συμπεριφορά- που μας κάνει να νομίζουμε ότι είναι απαραίτητο να έχουμε στρατούς, αστυνομία, φυλακές και κυβερνήσεις να ελέγχουν τη ζωή μας- στη πραγματικότητα βασίζεται στις συστημικές ανισότητες και την αδικία που οι στρατοί, η αστυνομία, οι φυλακές και οι κυβερνήσεις κάνουν δυνατές. Όλα είναι ένας φαύλος κύκλος. Αν οι άνθρωποι συνηθίζουν στο να τους συμπεριφέρονται σαν η γνώμη τους να μην έχει σημασία, πολύ πιθανώς να θυμώσουν,να γίνουν κυνικοί, ακόμα και βίαιοι – που φυσικά κάνει ευκολότερο για αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία να λένε πως η γνώμη τους δεν μετράει. Μόλις καταλάβουν ότι οι γνώμες τους πραγματικά έχουν την ίδια σημασία σαν και όλων των υπολοίπων, έχουν την τάση να γίνονται αξιοθαύμαστα κατανοητικοί. Εν συντομία: Οι αναρχικοί πιστεύουν ότι είναι η ίδια η εξουσία και τα αποτελέσματα της, που κάνουν τους ανθρώπους ανόητους και ανεύθυνους.
    Είσαι μέλος μιας λέσχης ή αθλητικής ομάδας, μιας οποιασδήποτε συλλογικότητας όπου οι αποφάσεις δεν επιβάλλονται από έναν αρχηγό αλλά παίρνονται στη βάση της γενικής συναίνεσης;
    Αν η απάντηση σου είναι “ναι”, τότε ανήκεις σε έναν οργανισμό που λειτουργεί με αναρχικές αρχές! Μια άλλη αναρχική αρχή είναι η εθελοντική ένωση. Πρόκειται απλά για την εφαρμογή δημοκρατικών αρχών στη καθημερινή ζωή. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι αναρχικοί πιστεύουν πως θα πρέπει να είναι δυνατό να υπάρχει μια κοινωνία, στην οποία τα πάντα θα οργανώνονται σύμφωνα με αυτό το πλαίσιο -όλες οι ομάδες βασισμένες στην ελεύθερη συναίνεση των μελών τους- και για αυτό, όλες οι “από τα πάνω προς τα κάτω” δομές στρατιωτικού τύπου όπως οι στρατοί, οι γραφειοκρατίες ή οι μεγάλες εταιρίες, που βασίζονται σε ιεραρχίες, δεν θα είναι πλέον απαραίτητες. Ίσως δεν πιστεύεις ότι αυτό θα είναι δυνατό. Ίσως και να το πιστεύεις. Όμως, κάθε φορά που φτάνεις σε συμφωνία μέσω της συναίνεσης, παρά μέσω των απειλών, κάθε φορά που έρχεσαι σε μια εθελοντική ρύθμιση με ένα άλλο πρόσωπο, φτάνεις στην κατανόηση ή φτάνεις σε συμβιβασμό παίρνοντας υπόψιν την κατάσταση του άλλου προσώπου εν προκειμένω ή τις ανάγκες του, είσαι αναρχικός -ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνεις.
    Ο αναρχισμός είναι απλά ο τρόπος που οι άνθρωποι δρουν όταν είναι ελεύθεροι να πράξουν όπως επιλέξουν, και όταν έχουν να κάνουν με άλλους που είναι εξίσου ελεύθεροι -και για αυτό έχουν συνείδηση της ευθύνης ,που αυτό συνεπάγεται, απέναντι στους άλλους. Αυτό οδηγεί σε ένα άλλο κρίσιμο σημείο: Ενώ οι άνθρωποι μπορούν να είναι λογικοί και διακριτικοί όταν έχουν να κάνουν με ίσους, η ανθρώπινη φύση είναι τέτοια που δεν γίνεται να τους εμπιστευτούμε όταν τους δίνεται η εξουσία πάνω σε άλλους. Δώσε σε κάποιον τέτοια εξουσία. Αναπόφευκτα σχεδόν, θα τη καταχραστεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

    Πιστεύεις ότι οι περισσότεροι πολιτικοί είναι εγωιστές, επηρμένα γουρούνια που δεν τους νοιάζει πραγματικά για το δημόσιο συμφέρον; Πιστεύεις ότι ζούμε σε ένα οικονομικό σύστημα που είναι ηλίθιο και άδικο;
    Αν απάντησες “ναι”, τότε προσυπογράφεις την αναρχική κριτική στη κοινωνία του σήμερα -τουλάχιστον στο ευρύτερο πλαίσιο της. Οι αναρχικοί πιστεύουν ότι η εξουσία διαφθείρει, και ότι αυτοί που περνούν όλη τους τη ζωή αναζητώντας την εξουσία είναι οι τελευταίοι που θα πρέπει να την έχουν. Οι αναρχικοί πιστεύουν ότι το παρόν οικονομικό σύστημα, είναι ποιο πιθανό να ανταμείψει τους ανθρώπους για την εγωιστική και αδίστακτη συμπεριφορά τους, παρά για την αξιοπρέπεια και την τρυφερότητα τους ως ανθρώπινα όντα. Οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται έτσι. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν σκέφτονται πως μπορεί να γίνει κάτι για αυτό, ή τέλος πάντων -και αυτό είναι κάτι στο οποίο οι πιστοί υπηρέτες των δυνατών είναι σχεδόν σίγουρο ότι επιμένουν- οτιδήποτε που δεν θα καταλήξει να κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα.
    Αλλά τι γίνεται αν αυτό δεν είναι αλήθεια;
    Και υπάρχει πραγματικά οποιοσδήποτε λόγος να το πιστεύεις αυτό; Στην πραγματικότητα, όταν τις περνάς από τέστ, οι περισσότερες προβλέψεις για το τι θα συμβεί χωρίς κυβερνήσεις ή καπιταλισμό αποδεικνύονται εξολοκλήρου αναληθείς. Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι ζούσαν χωρίς κυβερνήσεις. Σε πολλά μέρη του κόσμου οι άνθρωποι ζουν έξω από τον έλεγχο των κυβερνήσεων, σήμερα. Βέβαια, σε μια πολύπλοκη, αστική, τεχνολογική κοινωνία όλο αυτό θα ήταν πιο περίπλοκο: αλλά η τεχνολογία μπορεί επίσης να διευκολύνει την επίλυση όλων αυτών των προβλημάτων. Για την ακρίβεια, δεν έχουμε ξεκινήσει καν να σκεφτόμαστε πως θα ήταν οι ζωές μας αν η τεχνολογία ανταποκρίνονταν αληθινά στις ανθρώπινες ανάγκες. Πόσες ώρες θα έπρεπε να δουλεύουμε αλήθεια ώστε να διατηρούμε μια λειτουργική κοινωνία – αν ξεφορτωνόμασταν δηλαδή όλα τα άχρηστα ή καταστροφικά επαγγέλματα όπως διαφημιστές, δικηγόρους, ανθρωποφύλακες, οικονομικούς αναλυτές, ειδικούς δημοσίων σχέσεων, γραφειοκράτες και πολιτικούς, και στρέφαμε τα καλύτερα επιστημονικά μυαλά μακριά από τους διαστημικούς εξοπλισμούς ή τα συστήματα των χρηματαγορών, ώστε να μηχανοποιήσουν τις επικίνδυνες ή ενοχλητικές εργασίες όπως η εξόρυξη μεταλλευμάτων η ο καθαρισμός της τουαλέτας, και να διανείμουν την υπόλοιπη εργασία σε όλους ισότιμα; Πέντε ώρες την ημέρα; Τρεις; Δύο; Κανείς δεν ξέρει γιατί ποτέ κανένας δεν ρωτάει αυτού του είδους τις ερωτήσεις. Για τους αναρχικούς, αυτές είναι οι ερωτήσεις που θα έπρεπε να ρωτάμε.

    Πιστεύεις πραγματικά αυτά που λες στα παιδιά σου (ή έλεγαν σε εσένα οι γονείς σου);
    “Δεν έχει σημασία ποιος το ξεκίνησε”. “Δύο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό”[1]. “Κάνε στους άλλους ότι θα ήθελες να κάνουν και οι άλλοι για εσένα..” “Καθάρισε την ακαταστασία σου”. “Μην είσαι κακός στους ανθρώπους επειδή είναι διαφορετικοί”. Ίσως θα έπρεπε να αποφασίσουμε, αν λέμε ψέμματα στα παιδιά μας όταν τους μιλάμε για το κακό και το καλό ή αν είμαστε πρόθυμοι να πάρουμε στα σοβαρά τις παραινέσεις μας. Διότι, αν ακολουθήσετε αυτές τις ηθικές αρχές μέχρι τα λογικά συμπεράσματα τους, καταλήγετε στον αναρχισμό.
    Πάρτε για παράδειγμα την αρχή “δύο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό”. Αν πραγματικά το έπαιρνες στα σοβαρά, αυτό από μόνο του θα τίναζε στον αέρα ολόκληρη τη βάση για τον πόλεμο και το σύστημα ποινικού δικαίου. Το ίδιο ισχύει για το μοίρασμα: πάντα λέμε στα παιδιά ότι πρέπει να μάθουν να μοιράζονται, να αλληλοκατανοούν τις ανάγκες τους, να βοηθούν το ένα το άλλο. Μετά βγαίνουμε έξω στον πραγματικό κόσμο όπου υποθέτουμε ότι όλοι είναι εκ του φυσικού τους εγωιστές και ανταγωνιστικοί. Αλλά όπως θα σημείωνε ένα αναρχικός: στη πραγματικότητα, ότι λέμε στα παιδιά μας είναι σωστό. Σχεδόν οποιοδήποτε μεγάλο επίτευγμα που άξιζε το κόπο στην ανθρώπινη ιστορία, κάθε ανακάλυψη ή κατόρθωμα που βελτίωσε τις ζωές μας, βασίστηκε στην συνεργασία και την αλληλοβοήθεια. Ακόμα και τώρα, οι περισσότεροι από εμάς ξοδεύουμε περισσότερα για τις οικογένειες και τους φίλους μας παρά για τους εαυτούς μας. Ενώ, πιθανόν, πάντα θα υπάρχουν ανταγωνιστικοί άνθρωποι στο κόσμο, δεν υπάρχει κανένας λόγος γιατί η κοινωνία πρέπει να βασίζεται στην ενθάρρυνση τέτοιων συμπεριφορών, πόσο μάλλον κάνοντας τους ανθρώπους να ανταγωνίζονται για τις βασικές ανάγκες της ζωής. Αυτό υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των ανθρώπων στην εξουσία, που μας θέλουν να ζούμε μέσα στο φόβο τους ενός για τον άλλο. Γι’ αυτό οι αναρχικοί καλούν για μια κοινωνία βασισμένη όχι μόνο στην ελεύθερη ένωση αλλά και στην αλληλοβοήθεια. Είναι γεγονός ότι τα περισσότερα παιδιά μεγαλώνουν πιστεύοντας στην αναρχική ηθική και σταδιακά έχουν να κατανοήσουν ότι ο κόσμος των ενηλίκων δεν λειτουργεί με αυτό το τρόπο. Για αυτό και τόσα πολλά γίνονται επαναστατικά ή αποξενωμένα, ακόμα και αυτοκτονικά ως έφηβοι, και τελικά, παραιτημένα ως ενήλικες. Η μόνη τους παρηγοριά, συχνά, είναι η δυνατότητα να μεγαλώσουν οι ίδιοι παιδιά και να υποκρίνονται ότι ο κόσμος είναι δίκαιος. Αν όμως μπορούσαμε να ξεκινήσουμε πραγματικά να χτίζουμε ένα κόσμο που, έστω στο ελάχιστο, θα ήταν βασισμένος σε δίκαιες αρχές;
    Δεν θα ήταν αυτό το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να δώσει κανείς στα παιδιά του;
    Πιστεύεις ότι τα ανθρώπινα όντα είναι θεμελιωδώς διεφθαρμένα και κακά, ή ότι συγκεκριμένα ήδη ανθρώπων (γυναίκες, άνθρωποι διαφορετικού χρώματος, λαϊκοί άνθρωποι που δεν είναι πλούσιοι ή δεν έχουν ανώτερη εκπαίδευση) είναι υποδεέστερα δείγματα, προορισμένα να κυβερνώνται από ανώτερους από αυτούς ;
    Αν απάντησες “ναι”, ε λοιπόν, δεν είσαι τελικά αναρχικός. Αλλά αν απάντησες “όχι”, τότε, κατά πάσα πιθανότητα προσυπογράφεις το ενενήντα τις εκατό των αναρχικών αρχών, και πιθανόν, σε μεγάλο βαθμό να ζεις τη ζωή σου σύμφωνα με αυτές.
    Κάθε φορά που συμπεριφέρεσαι σε έναν άλλο άνθρωπο με κατανόηση και σεβασμό, είσαι αναρχικός. Κάθε φορά που επιλύεις τις διαφορές σου με άλλους με το να έρχεσαι σε έναν λογικό συμβιβασμό, ακούγοντας τι έχει να πει ο καθένας παρά να αφήνεις ένα άτομο να αποφασίζει για όλους τους άλλους, είσαι αναρχικός.Κάθε φορά που έχεις την ευκαιρία να επιβάλεις με τη δύναμη σε κάποιον να κάνει κάτι, αλλά αποφασίζεις να απευθύνεσαι στη λογική του, είσαι αναρχικός. Το ίδιο ισχύει κάθε φορά που μοιράζεσαι κάτι με έναν φίλο, η αποφασίζεις ποιος θα πλύνει τα πιάτα, η κάνεις οτιδήποτε και έχεις τη προσοχή σου στραμμένη στη δικαιοσύνη.
    Τώρα, μπορεί να διαφωνήσεις με όλα αυτά ότι είναι ωραία και καλά ως ένα τρόπος για μικρές ομάδες ανθρώπων να συνεννοηθούν μεταξύ τους, αλλά η διαχείριση μιας πόλης ή μιας χώρας, είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Και φυσικά υπάρχει κάτι σε αυτό. Ακόμα και αν αποκεντροποιήσεις τη κοινωνία και βάλεις όσο περισσότερη δύναμη είναι δυνατή στα χέρια μικρών κοινοτήτων, θα υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα που θα χρειάζονται συντονισμό, από τη λειτουργία των σιδηροδρόμων μέχρι τις αποφάσεις για το ποια κατεύθυνση θα πρέπει να πάρει η ιατρική έρευνα. Αλλά μόνο και μόνο επειδή κάτι είναι περίπλοκο δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει τρόπος να το κάνεις δημοκρατικά. Απλά θα είναι περίπλοκο. Για την ακρίβεια, οι αναρχικοί έχουν ένα σωρό διαφορετικές ιδέες και οράματα για την αυτο-διεύθυνση μιας περίπλοκης κοινωνίας. Το να τα εξηγήσω θα έπαιρνε πολύ περισσότερο από το μέγεθος και τις προθέσεις ενός μικρού εισαγωγικού κειμένου σαν και αυτό. Αρκεί να πούμε, πρώτα απ’ όλα, ότι πολλοί άνθρωποι έχουν ξοδέψει πολύ χρόνο επινοώντας μοντέλα για το πως θα δούλευε μια πραγματικά δημοκρατική και υγιής κοινωνία. Βεβαίως, κανένας αναρχικός δεν ισχυρίζεται ότι έχει το τέλειο σχέδιο. Το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι να επιβάλουμε προκατασκευασμένα μοντέλα στη κοινωνία ούτως ή άλλως. Η αλήθεια είναι ότι πιθανότατα δεν μπορούμε ούτε να φανταστούμε τα μισά από τα προβλήματα που θα προκύψουν στη προσπάθεια μας να δημιουργήσουμε μια δημοκρατική κοινωνία. Ακόμα και έτσι, είμαστε πεπεισμένοι ότι -με την ανθρώπινη επινοητικότητα να είναι αυτό που είναι- τέτοια προβλήματα μπορούν πάντα να λυθούν, όσο γίνεται σύμφωνα με το πνεύμα των βασικών αρχών μας, οι οποίες σε τελική ανάλυση είναι οι αρχές της θεμελιώδους ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Σημειώσεις:
    [1] Σ.τ.μ. : Εδώ η μετάφραση έχει γίνει αυτολεξεί. Το ποιο κοντινό στην ελληνική γλώσσα είναι το αρχαίο ρητό “το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού” αν και προφανώς δεν χρησιμοποιείται ως παραίνεση σε παιδιά μικρής ηλικίας.

    Ο Ντέιβιντ Γκράεμπερ είναι ένας από τους πλέον γνωστούς ανθρωπολόγους της γενιάς του, και για τη πρωτογενή έρευνα που έκανε στο νησί της Μαγαδασκάρης αλλά και για την πολιτική του δράση ως αναρχικός στο κίνημα κατά της Παγκοσμιοποίησης της τελευταίας δεκαετίας. Δίδασκε στο πανεπιστήμιο του Γέηλ από όπου και εκδιώχθηκε λόγω της πολιτικής του δράσης. Τώρα διδάσκει στο πανεπιστήμιο Γκόλντσμιθς του Λονδίνου. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία του: “Αποσπάσματα μιας αναρχικής ανθρωπολογίας” και “Κίνημα , Βία , Τέχνη και Επανάσταση” , από τις ελευθεριακές εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες, ενώ ετοιμάζονται το “Τέλος των Πρωτοποριών” και το “Το Χρέος : Τα πρώτα 5.000 χρόνια”

    • Super Duper και τα μαγικά κάστανα! says:

      «Αναρχικός» είναι ένας που λατρεύει τη «ταμπέλα» όπως ο «παπάς», ο «μπάτσος», ο «κομμουνιστής», ο «δεξιός», ο «σοσιαλιστής», ο «εθνικιστής», το «μοντέλο», ο «δημοσιογράφος» και άλλοι πολλοί. Πολύ πιθανόν να θεωρήσεις την συν-ανάρτησή μου, προσωπική επίθεση.. Αν ισχύει, τότε απέταξε τον εγωϊσμό που σε έχει πνίξει. Αν όχι, χαίρομαι που τα είπαμε-ΑΝΘΡΩΠΕ!

      • Δαμιανός says:

        Βασικά η κοινωνία μας έχει υπο-κοινωνίες. Σωστά; Πολλές φορές αυτοεπικαλυπτόμενες, με κόντρες και με συμπάθιες. Έτσι είναι η κοινωνία. Και αυτές έχουν ονόματα. Η κοινωνία των φτωχών, η κοινωνία των δημιοσιογράφων, η κοινωνία των Χ, των Υ.

        Δεν είναι λάθος να επιχειρηματολογείς ενάντια μιας κοινωνίας, μόνο και μόνο απο το όνομα της; Συνήθηζα να είχα την τακτικη να δημιουργώ απόψεις πριν καν ΔΩ τι είναι αυτό. Για παράδειγμα έβλεπα έναν με κουστούμι ας πούμε, και έλεγα ααχ τον βολεμενο τον καραγκιόζη. Ή έναν με σκισμένα ρούχα και τζίβες, και έλεγα, μην έρθεις προς τα εδω βρωμιάρη. Κατάλαβα πως αυτό το σκεπτικό δεν είναι δίκαιο για την κάθε κοινωνία.

        Εαν δεν δεις, εαν δεν ζήσεις [για λίγο έστω] με την κάθε κοινωνία, δεν γίνεται να σχηματίζεις απόψεις. Λογικό δεν είναι αυτό;

        Τώρα πολλές φορές συμβαίνει το εξής. Πολλοί, αυτοορίζονται πως ανήκουν σε κάποια κοινωνία ας πούμε. Αλλά δεν ακολουθούν στα πολιτικο-κοινωνικά πιστεύω αυτής της κοινωνίας. Αυτό ναι, συμφωνώ, συμβαίνει, και δεν είναι σωστό. Αλλά είναι άδικο απο την άλλη, επειδή υπάρχουν οι «αυτο-οριζόμενοι» ας τους πουμε, να ειμαι ενάντια και σε αυτό που ορίζουν. Είναι μια λεπτή γραμμή, ειδικά νομιζω στην κοινωνία των «ελευθεριακών».

        Οι γενικές ιδέες της κοινωνίας των ελευθεριακών, είναι πάνω κάτω αυτές που παραθέτει ο φίλος. Εγω προσωπικά δεν βρίσκω τίποτα λάθος σε αυτές. Και μάλιστα χαίρομαι πολύ που αφιέρωσε τον χρόνο να συντάξει μια εμπεριστατομένει άποψη. Μάλιστα, εγω προσωπικά, ενθουσιάστηκα και έννιωσα πολύ ωραία, όταν γνώρισα αυτές τις ιδέες, και πολλές απο αυτές τις ενστερνίστικα. Γνώρισα και μερικούς. Μου είναι πολύ αγαπητοί.

        Πάντως τα ζητήματα αυτής της κοινωνίας, με έχουν απασχολήσει τελευταία. Εαν θέλεις μπορούμε να το συζητήσουμε περαιτέρω, εδω.

      • πλατειακός αναρχικός says:

        άνθρωπε το σχόλιο σου εντάξει τα τσουβαλίαζει όλα μαζί σε ένα αχταρμά. Ο παππάς ο μπάτσος,το μοντέλο ο δημοσιογράφος δεν είναι ταμπέλες αλλά επαγγελματικές ιδιότητες. Δεν βλέπω τίποτε το εγωιστικό να ομολογεί χωρίς φόβο ένας άνθρωπος τις ιδέες του, ούτε οι ιδέες είναι αυτό που τον χαρακτηρίζει σαν υποκείμενο συνολικά παρά μόνο τον χαρακτηρίζει σαν πολιτικό υποκείμενο.
        Αντίθετα το όλοι άνθρωποι είμαστε πέρα απο θρησκευόμενο χαρακτηριστικό ομαδοποιεί γενικά τον κάθε χαρακτήρα σαν υποκείμενο απαλλάσωντας τον απο τις πράξεις του, απο τις οποίες τελικά κρίνεται κάθε άνθρωπος. άνθρωπος είναι ο φιλόζωος, άνθρωπος όμως είναι και ο δολοφόνος. Άνθρωπος είναι ο άστεγος, άνθρωπος όμως είναι και ο τραπεζίτης. Σου αφιερώνω λοιπόν άνθρωπε τα παρακάτω ποίηματα του Μανόλη Αναγνωστάκη:

        Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι
        καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου
        βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό».

        Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ
        πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.

        Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα
        μὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα
        τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν.

        Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν τὶς ταβέρνες
        καὶ τὰ σπάζαν στὰ μπουζούκια κάθε βράδυ καὶ τώρα τὰ ξανασπάζουν
        ὅταν τοὺς πιάνει τὸ μεράκι τῆς Φαραντούρη καὶ ἔχουν καὶ «ἀπόψεις».

        Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἄλλαζαν πεζοδρόμιο ὅταν σὲ συναντοῦσαν
        καὶ τώρα σὲ λοιδοροῦν γιατὶ, λέει, δὲν βαδίζεις ἴσιο δρόμο.

        Φοβᾶμαι, φοβᾶμαι πολλοὺς ἀνθρώπους.

        Φέτος φοβήθηκα ἀκόμη περισσότερο.

        Αντισταθείτε
        σε αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
        και λέει: καλά είμαι εδώ.
        Αντισταθείτε σε αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
        και λέει: Δόξα σοι ο Θεός.
        Αντισταθείτε
        στον περσικό τάπητα των πoλυκατοικιών
        στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
        στην εταιρεία εισαγωγαί- εξαγωγαί
        στην κρατική εκπαίδευση
        στο φόρο
        σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
        Αντισταθείτε
        σε αυτόν που χαιρετάει από την εξέδρα ώρες
        ατέλειωτες τις παρελάσεις
        σε αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
        έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
        σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
        Αντισταθείτε πάλι σε όλους αυτούς που λέγονται
        μεγάλοι
        στον πρόεδρο του εφετείου αντισταθείτε
        στης μουσικής τα τούμπανα και τις παράτες
        σε όλα τα ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
        πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
        σε όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
        δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
        στις κολακείες τις ευχές τις τόσες αποκλίσεις
        από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
        αρχηγό τους.
        Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
        και διαβατηρίων
        στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
        διπλωματία
        στε εργοστάσια πολεμικών όπλων
        σε αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
        στα θούρια
        στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
        στους θεατές
        στον άνεμο
        σε όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
        στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
        ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
        Αντισταθείτε.
        Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
        ελευθερία.

        • Super Duper και τα μαγικά κάστανα! says:

          Αναγνωρίζω το λάθος μου και ζητάω συγγνώμη για την ανάρτησή μου και την όποια παρεξήγηση δημιούργησε ή θα δημιουργήσει. Δεν νιώθω ικανός να εκθέσω τις απόψεις μου με επιχειρήματα, ούτε και με παραδείγματα. Ίσως να μου αρέσουν τα απλά λόγια και τα αληθινά. Όταν νιώθω αποστροφή σε κάποια από αυτά, είναι επειδή (και πάλι ίσως) το ένστικτό μου με κάνει να μην τα ΝΙΩΘΩ να με αγγίζουν. Η πλατεία με άγγιξε, την άγγιξα. Από ένα σημείο και μετά κατάλαβα ότι ο ραγιάς για να ελευθερωθεί πρέπει (;)… {τα συμπεράσματα δικά σας}

          Καλή συνέχεια σε όποιον βαδίζει το δικό του μονοπάτι και συναντιέται σε σταυροδρόμια με αυτά των άλλων!

          «Θέλει λέει να είναι ελεύθερος-ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΝ»

          Καλησπέρα…

          • πλατειακός αναρχικός says:

            να μην ζητάς συγγνώμη όταν αναθεωρείς τις απόψεις σου γιατί βρίσκεσαι στο σωστό μονοπάτι. Για να σου απαντήσω σε αυτό που λες: ο ραγιάς για να ελευθερωθεί πρέπει (;)…

            Τους βλέπουμε μεγάλους γιατί είμαστε γονατιστοί.

            σου βάζω ένα κείμενο του Ετιέν ντε Λα Μποεσί που βρίσκεται στο βιβλίο του «πραγματεία περί εθελοδουλείας» το οποίο το έγραψε σε ηλικία 16 ετών το 1548

            «Φτωχοί , εξαθλιωμένοι και χαζοί άνθρωποι ,έθνη αποφασισμένα για την ίδια σας τη δυστυχία και τυφλά στο δικό σας καλό !

            Αφήνεστε να στερήστε μπροστά στα ίδια σας τα μάτια , το καλύτερο μέρος των εσόδων σας , τα χωράφια σας λεηλατούνται , τα σπίτια σας ληστεύονται , τα οικογενειακά σας κειμήλια αφαιρούνται . Ζείτε με έναν τέτοιο τρόπο , ώστε να μην μπορείτε να θεωρήσετε ούτε ένα πράγμα δικό σας , και μάλλον θα θεωρείτε τους εαυτούς σας τυχερούς που δανείζετε την ιδιοκτησία σας , τις οικογένειες σας και την ίδια σας τη ζωή.
            Όλη αυτή η καταστροφή , αυτή η δυστυχία , αυτή η ερήμωση , πέφτει επάνω σας όχι από ξένους εχθρούς , αλλά από το μοναδικό εχθρό τον οποίο εσείς καθιστάτε τόσο δυνατό , για τον οποίο πηγαίνετε με γενναιότητα στον πόλεμο , για το μεγαλείο του οποίου δεν αρνείστε να προσφέρετε στο θάνατο τα ίδια σας τα κορμιά .Εκείνος , που έτσι σας καταδυναστεύει , έχει μόνο δύο μάτια , μόνο δύο χέρια , μόνο ένα σώμα , τίποτα παραπάνω από όσα διαθέτει και ο τελευταίος άνθρωπος ανάμεσα στους αμέτρητους που κατοικούν στις πόλεις σας . στην πραγματικότητα δεν έχει τίποτα παραπάνω για να σας καταστρέψει από την εξουσία που εσείς του απομείνατε.
            Που βρήκε αρκετά μάτια για να σας κατασκοπεύει , εάν δεν του τα δώσατε οι ίδιοι ;
            Πώς μπορεί να έχει τόσα πολλά χέρια για να σας χτυπά , εάν δεν τα δανείστηκε από εσάς ;
            Τα πόδια με τα οποία ποδοπατά τις πόλεις σας , που τα βρήκε , αν δεν είναι δικά σας;
            Πώς έχει οποιαδήποτε εξουσία πάνω σας , εκτός από μέσα από εσάς ;
            Πώς θα τολμούσε να σας επιτεθεί αν δεν είχε τη συνεργασία σας ; Τι θα μπορούσε να σας κάνει , εάν εσείς οι ίδιοι δεν συνεργούσατε με τον κλέφτη που σας ρημάζει , εάν δεν ήσασταν συνένοχοι με τον εγκληματία που σας σκοτώνει , εάν εσείς οι ίδιοι δεν προδίδατε τους εαυτούς σας ;
            Σπέρνετε τα χωράφια σας ώστε να του δίνετε αγαθά για να πλιατσικολογήσει , ανατρέφετε τις κόρες σας ώστε να μπορεί να ικανοποιεί τη λαγνεία του , μεγαλώνετε τα παιδιά σας προκειμένου να ασκήσει πάνω τους το μεγαλύτερο προνόμιο που ξέρει-να οδηγηθούν στις μάχες του , να πάνε στο σφαγείο , να γίνουν υπηρέτες της απληστίας του και όργανα της εκδίκησης του . Παραδίδετε τα κορμιά σας στην σκληρή εργασία προκειμένου να είναι σε θέση να ικανοποιεί τις απολαύσεις του και να κυλίεται στις αισχρές ηδονές του .Αδυνατίζετε προκειμένου να τον κάνετε τον ισχυρότερο και τον ενδοξότερο που θα σας έχει υπό έλεγχο.
            Από όλες αυτές τις ταπεινώσεις , τέτοιες που ούτε τα κτήνη του αγρού θα υπέμεναν , μπορείτε να απαλλαγείτε , αν το προσπαθήσετε , όχι περνώντας στη δράση , αλλά απλώς επιθυμώντας την ελευθερία.
            Αποφασίστε να μην υπηρετείτε πλέον και αμέσως είστε ελεύθεροι .Δεν σας ζητώ να θέσετε τις χείρες πάνω στον τύραννο για να τον ανατρέψετε , αλλά απλώς να μην τον στηρίζετε πλέον.Τότε θα τον παρατηρήσετε σαν έναν μεγάλο Κολοσσό του οποίου αποσπάστηκε το βάθρο , να πέφτει από το ίδιο του το βάρος και να σπάει σε κομμάτια !»

            • Super Duper και τα μαγικά κάστανα! says:

              Η συγγνώμη πηγαίνει στο οτι δεν θέλω να και δεν νιώθω ικανός (προς το παρόν) να εκφράσω τις απόψεις μου. Οι απόψεις αναθεωρούνται έτσι και αλλιώς, θέλουμε δεν θέλουμε. Όσο για την απάντησή σου σεβαστότατη.

              «Ακόμα και αν δεν τους πείσουμε το φταίξιμο θα είναι δικό μας»

              Το μόνο πράγμα που δεν αλλάζει σε αυτή τη ζωή είναι η αλλαγή!

    • Super Duper και τα μαγικά κάστανα! says:

      Και επειδή επιβεβαιώνομαι ενστικτωδώς, η μεταξύ μας συζήτηση θεωρώ ότι δεν έγινε ποτέ αφού το 95% των κειμένων σου είναι αντιγραφές, είτε από βιβλία, είτε από άλλες ιστοσελίδες (πανδώρα).

      Δεν σου επιτίθεμαι, απλά στο δηλώνω!

      • Luther Blisset says:

        Φυσικά και δεν μιλάς με τον David Graeber ούτε με τον Ετιέν ντε Μποεσύ , ούτε και με τον Αναγνωστάκη. Σωστή η παρατήρησή σου, μπράβο.

      • πλατειακός αναρχικός says:

        σημασία δεν έχει ποιος έγραψε κάτι αλλά το τι πραγματεύεται αυτό που έγραψε. Αν πάλι θεωρείς ότι δεν γίνεται διάλογος μέσω αναδημοσιεύσεων τότε σου βάζω ένα δικό μου κείμενο ώστε να το κριτικάρεις ελεύθερα:

        Απασχόληση και ανεργία στα χρόνια του φόβου

        Η ληστεία δεν παύει να είναι ληστεία επειδή γίνεται στο όνομα του νόμου, ή στο όνομα της αυτοκρατορίας. Η σκιά του φόβου καταδιώκει τον κόσμο, ο φόβος της απώλειας: Απώλεια της δουλειάς, απώλεια χρημάτων, απώλεια του επιούσιου, απώλεια… Δεν υπάρχει ξόρκι που να μπορεί να σε προστατέψει από την ξαφνική κατάρα της απώλειας. Ακόμη και ο πιο «πετυχημένος» άνθρωπος μπορεί να τα χάσει όλα από τη μια στιγμή στην άλλη και να γίνει ένας «αποτυχημένος», που δεν του αξίζει ούτε συγχώρηση ούτε συμπόνια. Δεν επιτρέπουν οι αγορές την «αποτυχία». Δεν «ευθύνεται» κανείς γι αυτήν παρά μόνο ο «αποτυχημένος». Ο πανικός της απώλειας είναι πανανθρώπινος: «Αγαπητέ συνεργάτη, βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι οι υπηρεσίες σας δεν μας είναι πλέον απαραίτητες, λόγω της νέας πολιτικής μας για τις δαπάνες, η οποία μας αναγκάζει λόγω της οικονομικής κατάστασης σε μια επιτακτική επαναδιοργάνωση της επιχείρησής μας.»
        Πάντα τα ίδια λόγια, αυτά που μπορούν να κάνουν τον καθένα να καταρρεύσει από τη μία στιγμή στην άλλη και ξαφνικά στα σαράντα του χρόνια να γίνει ένας «γέρος», ένας «άχρηστος», ένας «αποτυχημένος».
        Ποιος δε ζει με το φόβο της ανεργίας; «Να μην είσαι αχάριστος» λένε. Ο υπάλληλος ή ο εργάτης που έχει δουλειά οφείλει να ευγνωμονεί την επιχείρηση που του κάνει τη χάρη να του βγάζει την ψυχή κάθε μέρα και να τον κάνει βορά της ρουτίνας: Δουλειά-σπίτι-τηλεόραση. Το να βρει κανείς δουλειά σήμερα στα χρόνια του φόβου, ή να διατηρήσει αυτή που ήδη έχει, ακόμη και χωρίς εορταστικά δώρα, επιδόματα, διακοπές, χωρίς να πάρει ποτέ σύνταξη, έναντι μισθού πείνας ακόμη και σε αραιά διαστήματα γιορτάζεται σαν να πρόκειται για θρησκευτικό θαύμα. Το εργατικό δίκαιο ανάγεται στο να σε πληρώνουν ότι θέλουν, να σου επιβάλλουν ότι συνθήκες θέλουν, να δουλεύεις όσο θέλουν, και να ευχαριστείς, να ευχαριστείς κοιτώντας τα παπούτσια σου για την τύχη σου. Αν σου αρέσει! «Ούτως ή άλλως στην ουρά περιμένουν πολλοί».

        Μαθήματα κατά των βλαβερών συνηθειών

        Η ιστορία κάνει ένα άλμα δύο αιώνων αλλά προς τα πίσω. Ο φόβος της ανεργίας επιτρέπει να καταργούνται ατιμωρητί τα έως τώρα γνωστά δικαιώματα των εργαζομένων. Οι συνεισφορές των εργοδοτών στα δώρα των Χριστουγέννων, του Πάσχα, τα επιδόματα αδείας, τα οικογενειακά επιδόματα, τις αποζημιώσεις λόγω απόλυσης αποτελούν πλέον ανεκτίμητα εκθέματα στα αρχαιολογικά μουσεία που δοξάζουν το παρελθόν. Δεν το θυμάσαι ίσως αλλά θα στο θυμίσω. Τα δικαιώματα των εργαζομένων που ίσχυαν μέχρι πριν λίγο καιρό, ήταν καρπός ενός άλλου φόβου μιας άλλης εποχής: Του φόβου της οικονομικής εξουσίας απέναντι στους εργάτες της. Ήταν καρπός του φόβου των απεργιών, του φόβου της κοινωνικής επανάστασης που έμοιαζε να καιροφυλακτεί. Εκείνη όμως η φοβισμένη εξουσία, η εξουσία του χθες, είναι η ίδια που στις μέρες μας τρομοκρατεί τους εργαζομένους, ώστε να υποτάσσονται σε αυτήν. Έτσι γίνεται με τις κληρονομιές τα πρόσωπα αλλάζουν αλλά όχι και οι τίτλοι ιδιοκτησίας και τα χρυσόβουλα με τη διαχρονική σφραγίδα της αυτοκρατορίας. Για δες όμως στις άκρες της νύχτας τις σκιές που έρχονται προς τα εμάς. Μπορεί να μη τις βλέπουμε όλοι αλλά αυτές είναι εκεί. Ξέρεις σε ποιους ανήκουν; Ανήκουν σ’ Εκείνους που πέθαναν στις διαδηλώσεις χτυπημένοι από τις σφαίρες, ζητώντας να μπορούν να βλέπουν το φως της μέρας όταν σχολούν από τη δουλειά τους. Σ’ εκείνους που κρεμάστηκαν με τη γροθιά υψωμένη διεκδικώντας το δικαίωμα στη ζωή και όχι στη σκλαβιά της πείνας ενός εργασιακού στρατοπέδου συγκέντρωσης αμειβόμενοι με ένα πιάτο χυλό. Έρχονται προς το μέρος μας από τα βάθη του παρελθόντος, όχι για να μας στοιχειώσουν αλλά για να μας θυμίσουν ότι όπως ακριβώς η αυτοκρατορία του χρήματος κληροδοτείται στους απογόνους της, έτσι ακριβώς κι εμείς κληρονομούμε τον καρπό του φόβου της. Αυτόν τον καρπό που αν το φυτέψεις στο χώμα της ζωής, ζητά ολοένα και περισσότερο το λίπασμα της αξιοπρέπειας, και όσο ψηλώνει πάνω από το χώμα διεκδικεί όλο και περισσότερο το γαλάζιο του ουρανού ανάμεσα στο γκρίζο του τσιμέντου, τεντώνοντας τα κλαδιά του όλο και περισσότερο προς τις θαλπωρές ακτίνες της ελευθερίας.

        Μην το ξεχάσεις πότε σου: Τα μάτια φτιάχτηκαν για να κοιτούν την ομορφιά και την απόλαυση και όχι για να αντανακλάται επάνω τους ο κόσμος των αντικειμένων. Χωρίς όνειρα και χωρίς πραγματικότητα είμαστε καταδικασμένοι στον κόσμο των εικόνων. Όποιος δεν είναι γεμάτος από τις δικές του επιθυμίες δεν μπορεί να δώσει τίποτα. Όποιος βαδίζει στο δρόμο του δούναι και λαβείν, προχωρά σιγά σιγά προς την ανία, την κούραση και το θάνατο. Το να πίνουμε με ακόρεστη δίψα από το ποτήρι της ζωής είναι η καλύτερη εγγύηση ότι δεν θα στερέψει ποτέ. Το να αγωνιστούμε εναντίον των δυναστών μας είναι αγώνας ενάντια στην απόλυτη εξημέρωση του κοπαδιού που κατευθύνεται προς την πόρτα του σφαγείου.

  5. Οργισμενος says:

    προς απαντηση σε ολα τα κομματοσκυλα που επιτακτικα θελουν να αναλαβουν εργολαβικα τη πλατεια μεσα απο μια επιτροπη που οι ιδιοι πραξικοπηματικα θελουν να επιβαλουν στον κοσμο.
    Δεν ξεχναμε τις ειρωνιες μελους του ΣΥΡΙΖΑ στο υφος «αμεση δημοκρατια δεν θελετε»; οταν προταθηκε απο ενα παιδι να φτιαχτει μια ομαδα που θα οργανωσει μια συζητηση για τον νομο πλαισιο στη τριτοβαθμια εκπαιδευση, ουτε φυσικα την απαντηση αλλου μελους του ΣΥΡΙΖΑ που ειπε στον κοσμο που αντιδρουσε στην υλοποιηση αυτης της εξουσιαστικης ομαδας (που εν κρυπτω και μακρυα απο τη πλατεια σε συναντηση στην Ανδρογεω, αποφασισαν μελη του ΣΥΡΙΖΑ, ΚΟΕ και Σπιθας) οτι «αν δεν σας αρεσει να πατε σε αλλη πλατεια», οπως φυσικα και σε αλλο μελος του ΣΥΡΙΖΑ που δεν εδωσε τον λογο σε συναγωνιστη λεγωντας του οτι εχει μιλησει δυο φορες, τη στιγμη που οι θιασωτες του καπελωματος μιλουσαν για τριτη και τεταρτη φορα προκειμενου να υποστηριξουν τη δημιουργια της εξουσιαστικης τους επιτροπης.

    Η απαντηση ερχεται απο τη λαϊκη συνελευση της πλατειας συνταγματος και να ειστε σιγουροι οτι οι εξουσιαστικες σας κινησεις θα δημοσιοποιηθουν σε ολα τα μπλογκ των ανα την ελλαδα πλατειων και στα κινηματικα μεσα και ιστοσελιδες. Επιτελους καποιοι εβγαλαν τη μασκα της αμεσης δημοκρατιας που φορουσαν τοσο καιρο και αποκαλυψαν τις προθεσεις τους να καπελωσουν και να αναλαβουν εργολαβικα το κινημα των πλατειων.

    Η πλατεία Συντάγματος διοργανώνει την συζήτηση για

    τις Αρχές και θέσεις της Άμεσης Δημοκρατίας και καλεί τους πολίτες να τοποθετηθούν πάνω στο θέμα.

    Το κίνημα των Λαϊκών συνελεύσεων των πλατειών από την πρώτη στιγμή ύπαρξής του έθεσε, αν και ανεπίγνωστα το ζήτημα της αμφισβήτησης των θεσμών και των αξιών της ελληνικής κοινωνίας. Η σπασμωδικότητα , η αμηχανία και η έλλειψη επαφής στην αρχή οδήγησε στις 25 Μαΐου στην δημιουργία της Λαϊκής Συνέλευσης της πλατείας Συντάγματος ως σημείο συνάντησης των πλατειών απέναντι στην οξυμένη ρευστότητα της πραγματικότητας θέτοντας ως κύριο σύνθημα: « ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ».
    Οι πλατείες αποτελούν δημόσιους χώρους όπου είναι ανοιχτοί σε όλους να συμμετέχουν. Ο δημόσιος χώρος δεν ανήκει σε λίγους που κατέχουν την γνώση (ειδικούς), την δύναμη (κόμματα και πολιτικούς) ή τον πλούτο ( εταιρίες ). Η δυνατότητα να τίθενται όλα τα ζητήματα ανοιχτά προς συνεχή διερεύνηση που αφορούν την εκάστοτε κοινότητα οδηγεί στην κατάκτηση της πολιτικής αυτοθέσμισης. Η πολιτική με αυτήν την έννοια είναι η προσπάθεια ενός τμήματος της κοινωνίας το οποίο εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας με στόχο, όχι την αποκλειστική κάρπωση της εξουσίας προς όφελός του και κατά συνέπεια την εγκαθίδρυση της πολιτικής ανισότητας, αλλά την διεκδίκηση για όλους της ισότητας , την ίση συμμετοχή όλων στην εξουσία δια της εναλλαγής και την λήψη αποφάσεων.
    Τώρα που οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές για την επιβίωση της κοινωνίας ,οι πλατείες καλούνται να προτάξουν ένα πολιτικό και κοινωνικό όραμα. Να οριοθετήσουν τους στόχους τους και να θέσουν την βάση για το επόμενο βήμα.
    Η πλατεία συντάγματος διαισθανόμενη τα κελεύσματα της εποχής βάζει στο επίκεντρο τα ερωτήματα αυτά και σας καλεί όλους σας να θέσετε τα πράγματα επί τάπητος.
    Η συζήτηση είναι μονοθεματική και θα διαρκέσει μέχρι την άλλην Κυριακή όπου θα τεθεί σε ψηφοφορία. Κάθε ενδιαφερόμενος καλείται να δηλώσει το ενδιαφέρον του ονομαστικά και γραπτά, και να το καταθέσει στην έναρξη της διαβούλευσης στην γραμματεία της συνέλευσης. Κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα μιας και μόνο τοποθέτησης στην διάρκεια όλων των ημερών της συζήτησης . Η πρωτολογία διαρκεί 5΄λέπτα και η δευτερολογία 3΄λέπτα. Στα λογική διευκόλυνσης της συζήτησης δημιουργήθηκε ένα αρχικό κείμενο βάσης. Αυτό μοιράζεται καθημερινά και έχει αναρτηθεί στο Διαδίκτυο:

    #http://real-democracy.gr/teamvotes/2011-09-02-arxes-kai-theseis-tis-amesis-dimokratias#

    #www.amesi-dimokratia.org#

    Οι ημέρες διαβούλευσης: Τρίτη (13/9) & Πέμπτη (15/9). Διαβούλευση και ψήφιση: Κυριακή (18/9).Η διαβούλευση για όλες τις ημέρες ξεκινά ώρα 21:00. Τα παραπάνω αποφασίστηκαν με απόφαση της Λαϊκής Συνέλευσης (07-09-2011).
    Τα ονόματα των αγορητών θα δημοσιεύονται στους ιστότοπους της Λαϊκής Συνέλευσης της Πλατείας Συντάγματος. Με την ολοκλήρωση της συζήτησης και ψήφισής του επί της αρχής, οι θέσεις που έχουν κατατεθεί ,θα χρησιμοποιηθούν ως βάση για μια περαιτέρω συζήτηση. Παρακαλούνται οι αγορητές να καταθέτουν τις τοποθετήσεις τους και σε γραπτή μορφή.

    Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ
    Α Μ Ε Σ Η Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α

  6. Οργισμενος says:

    Υποθέτω ότι οι Ελληνες έχουν τελευταία ακούσει πολλά για τις ιδιωτικοποιήσεις αλλά αμφιβάλλω αν έχουν πλήρως κατανοήσει τα βασικά στοιχεία. Η ανάλυση που ακολουθεί έχει στόχο να εξηγήσει τι ακριβώς είναι, τι επιτυγχάνεται με τις ιδιωτικοποιήσεις, γιατί προωθούνται πυρετωδώς από τους εφευρέτες του καταστροφικού καπιταλισμού και πώς εξελίσσονται τα πράγματα όπου έχουν εφαρμοστεί.

    Η ιδιωτικοποίηση είναι, στη θεωρία της τουλάχιστον, το πνευματικό παιδί του Καρλ Χάγιεκ και του Μίλτον Φρίντμαν. Οπως ο Πλάτωνας με το «πολιτικό του πείραμα» να αναθρέψει ένα βασιλιά φιλόσοφο, έτσι και ο Φρίντμαν αναζητούσε ένα κράτος με ολοκληρωτικό καθεστώς για να αποδείξει τις αρετές του καπιταλισμού και της μεταφοράς δημόσιου πλούτου σε χέρια ιδιωτών. Ο Φρίντμαν πίστευε ότι οι διεφθαρμένοι πολιτικοί αποτελούν το καλύτερο όργανο για την αξιοποίηση κάθε βλακώδους οικονομικής θεωρίας. Αυτός και οι συνεργάτες του επέλεξαν τη Χιλή του Πινοσέτ για να εφαρμόσουν ένα οικονομικό δόγμα που θα αποδομούσε τη θεωρία του Κέινς μια για πάντα και μαζί της και το κοινωνικό κράτος.

    Στον πυρήνα του δόγματος βρίσκεται η ιδέα πως οτιδήποτε δεν έχει την ταμπέλα που γράφει «ιδιωτικό» ή έχει την ταμπέλα «κρατική περιουσία» μπορεί και θα έπρεπε να ιδιωτικοποιηθεί. Για παράδειγμα, οι ελληνικές παραλίες και οι πλαγιές της Πίνδου βρίσκονται υπό την κρατική αιγίδα και έτσι μπορούν να «πουληθούν» ή να ενοικιαστούν σε ιδιώτες με την πρόφαση της ανάπτυξης. Η παγκοσμιοποίηση και η κρατική κυριαρχία, που ζει το λυκόφως της, έκαναν εύκολες αυτές τις συναλλαγές.

    Η μεταφορά των φυσικών πόρων και η ανάθεση των δημόσιων υπηρεσιών σε υποεργολάβους πάντοτε ακολουθούν την de facto χρεοκοπία ενός κράτους και τα υψηλά επίπεδα ανεργίας. Εν συντομία, το οικονομικό χάος, που εύκολα αποδίδεται στις μυστηριώδεις δυνάμεις της αγοράς, είναι προαπαιτούμενοι όροι. Αλλωστε, η λογική υποστηρίζει ότι σε συνθήκες ανέχειας οι «γηγενείς» δεν έχουν την πολυτέλεια να διαδηλώσουν ή να διαπραγματευθούν για την εργασία τους, καθώς το μοναδικό πράγμα που τους απασχολεί είναι να διατηρήσουν τη δουλειά και το μισθό τους.

    Η ιδιωτικοποίηση βασίζεται σε τρεις δογματικές αντιλήψεις των Ρίγκαν-Θάτσερ: α) η κυβέρνηση είναι ανίκανη και αναρμόδια να διαχειριστεί την κοινωνικο-οικονομική δραστηριότητα, β) ένα κρατικό σύστημα κανονισμών για «τα αγαθά και τις υπηρεσίες» πνίγει την οικονομική ανάπτυξη και γ) ό,τι κι αν κάνουν οι κυβερνήσεις, ο «ιδιωτικός τομέας» μπορεί να το κάνει καλύτερα και φθηνότερα. Η έντονη προπαγάνδα έπεισε ακόμη και μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας (π.χ. το Tea Party στις ΗΠΑ) ότι η κυβέρνηση είναι εχθρός της επιχειρηματικότητας και της προσωπικής ελευθερίας. Οπως άρεσε στον Ρίγκαν να λέει, «οι δέκα λέξεις της αγγλικής γλώσσας που προκαλούν δέος είναι: είμαι από την κυβέρνηση κι έρχομαι να βοηθήσω». Ως υπαινιγμός πίσω από αυτόν τον «ριγκανισμό» βρίσκεται η ιδέα ότι ακόμη και η «προσωπική ασφάλεια» μπορεί να παρέχεται από εταιρείες «έμμισθων μπάτσων», όπως η Blackwater.

    Στη Ρωσία

    Οι απατεώνες έμαθαν ότι ο συντομότερος τρόπος να ιδιωτικοποιήσεις κάτι είναι να το κλέψεις. Αυτή ήταν η μέθοδος που τελειοποιήθηκε στη Ρωσία τη δεκαετία του 1990. Ο πρώτος στόχος της ιδιωτικοποίησης από δυτικούς-ιδιοφυΐες ήταν η Gazprom, η μεγαλύτερη τότε κρατική επιχείρηση στον κόσμο. Υποσχέθηκαν να ξεχωρίσουν τους καπιταλιστές από τους εργαζομένους δίνοντάς τους μετοχές στην επιχείρηση. Στον Τσερνομίρντιν δόθηκε ο τίτλος του γενικού διευθυντή και αμοιβές ανάλογες με εκείνες των διευθυνόντων συμβούλων της Exxon Mobil, ενώ σύντομα διδάχθηκε πώς να κάνει την Gazprom ιδιωτική και κερδοφόρα. Ηταν απλό πράγμα: κόψε το εργατικό δυναμικό στο μισό, σπάσε την εταιρεία σε κομμάτια, γίνε πρωθυπουργός της χώρας και κάνε διανομή των κομματιών της Gazprom σε ντόπιους και ξένους απατεώνες.

    Οταν οι εργαζόμενοι κατάλαβαν τι συνέβαινε και αναζήτησαν εναλλακτικές πολιτικές ηγεσίες, ένας ηλίθιος και ένας μεθύστακας, ο Ζιρινόφσκι και ο Γέλτσιν, φρεσκαρίστηκαν από δυτικούς εκλογομάγειρες για να εδραιώσουν την κλοπή του δημόσιου πλούτου. Ο πρώτος λειτούργησε σαν βιτρίνα για να γελοιοποιηθεί ο «ρωσικός εθνικισμός» και ο δεύτερος, για να καθιερώσει μια τάξη απατεώνων που ήταν γνωστή ως «ολιγαρχικοί» και οι οποίοι, αστειευόμενοι, απευθύνονταν ο ένας στον άλλον ως «σύντροφε εγκληματία».

    Χρήσιμα μαθήματα προέκυψαν από το ρωσικό μοντέλο και εφαρμόστηκαν και σε άλλα μέρη, των ΗΠΑ συμπεριλαμβανομένων και, όπως επισημάναμε, της Χιλής. Στη Χιλή οι ιδιωτικοποιήσεις επεκτάθηκαν σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένων της εκπαίδευσης και των φυσικών πηγών. Ετσι, στο όνομα της «ανάπτυξης» και των «επενδύσεων», ένας τσαρλατάνος από τη Μέση Ανατολή αγόρασε μια έκταση γης ίση με την Αλβανία για να την «αναπτύξει» σαν «φυσικό καταφύγιο». Η γη είναι δική του και μπορεί να την κάνει ό,τι διάολο θέλει, έχοντας ακόμα και το δικαίωμα να εισαγάγει ξένους ειδικούς για να τη «διευθύνουν». Το διάστημα αυτό οι φοιτητές της Χιλής ασχολούνται με απεργίες πείνας και η νοσταλγία για τους «σοσιαλιστές» τού χθες έχει μεγιστοποιηθεί -όχι ακριβώς αυτό που είχε κατά νου ο «θείος Μίλτι».

    Στις ΗΠΑ οι ιδιωτικοποιήσεις απέκτησαν μοναδικό χαρακτήρα ανά Πολιτεία, απηχώντας το ομοσπονδιακό σύστημα. Υπό το συγκεκριμένο σύστημα, οι περισσότερες Πολιτείες αντλούν το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους από τους φόρους ακίνητης περιουσίας. Με την κατάρρευση της οικοδομικής φούσκας, στην πράξη όλες αντιμετώπισαν τεράστιες μειώσεις εσόδων. Οι ιδιωτικοποιήσεις των υπηρεσιών και των πόρων έγιναν ελκυστικές προοπτικές.

    Ετσι, ο κυβερνήτης της Ιντιάνα «ιδιωτικοποίησε» έναν αυτοκινητόδρομο για 3,8 δισ. δολάρια προκειμένου να εξισορροπήσει το δημόσιο προϋπολογισμό χωρίς «φορολογικές αυξήσεις». Ομοίως ο κυβερνήτης του Οχάιο έβγαλε στο σφυρί των ιδιωτικοποιήσεων το διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο Ohio Turnpike για 2,8 δισ. δολάρια και διαπραγματεύεται με τη Σωφρονιστική Εταιρεία της Αμερικής (Corrections Corporation of America-CCA) να ιδιωτικοποιήσει και πέντε φυλακές.

    Τέλος, στη Νεβάδα η υποψήφια των ρεπουμπλικανών για τη Γερουσία ξεκίνησε εκστρατεία υπέρ ενός προγράμματος αποδόμησης των υπηρεσιών υγείας και πληρωμής «των γιατρών όπως γινόταν τα παλιά χρόνια μ’ ένα κοτόπουλο ή αβγά». Αν και επρόκειτο για πολιτικώς ηλίθια, παραλίγο να νικήσει μόλις για μερικούς πόντους τον επικεφαλής της πλειοψηφίας στη Γερουσία, Χάρι Ριντ.

    • nico says:

      Να προτείνουμε προς όλους τους συμπολίτες μας το βιβλίο
      «Το Δόγμα του Σοκ: Η Άνοδος του Καπιταλισμού της Καταστροφής» της Ναόμι Κλάιν.

  7. Οργισμενος says:

    Θελουν οι υποταγμενοι να κρυφτουν, αλλα εχουν γνωση οι φυλακες.

    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ στα wikileaks: Τι έλεγε η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου στην αμερικανική Πρεσβεία για την ΠΟΣΔΕΠ και τα σχέδιά της στην εκπαίδευση
    Οπως είναι γνωστό πάνω από 250.000 διπλωματικά τηλεγραφήματα από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών (State Department) δημοσιοποιήθηκαν πλήρως… κατά λάθος! Μιλάμε για τα γνωστά Wikileaks.
    Σύμφωνα με τα έγγραφα που δημοσιεύονται μέσω του δικτυακού τόπου The Press Project, η αμερικανική πρεσβεία ενημέρωνε λεπτομερώς την Ουάσινγκτον και άλλες πρεσβείες για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, καθώς και για τις θέσεις Ελλήνων πολιτικών.

    Μεταξύ των προσώπων για τους οποίους φέρεται να ενημέρωνε η αμερικανική πρεσβεία είναι του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, του Γιώργου Καρατζαφέρη, του τότε υπουργού Εθνικής Αμυνας Β.Μεϊμαράκη, της υπουργού Παιδείας Αννας Διαμαντοπούλου, των τότε υπουργών Εξωτερικών Δ.Δρούτσα και Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, της Ντόρας Μπακογιάννη, της βουλευτού του ΛΑΟΣ Νίκης Τζαβέλα, των βουλευτών της ΝΔ Απ.Τζιτζικώτα, Χρ.Σταϊκούρας και Ε.Παπαδημητρίου κ.ά.

    Ακόμα γίνεται αναφορά στο θέμα της αναγνώρισης των πτυχίων αμερικανικών κολεγίων στην Ελλάδα, στην αγορά από τη χώρα μας μαχητικών αεροσκαφών F-16, σε ευρύτερα θέματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και στις εμπρηστικές επιθέσεις της συναγωγής στα Χανιά.

    Τα τηλεγραφήματα που έχουν αποκαλυφθεί μέχρι στιγμής αφορούν στις περιόδους που πρεσβευτές των ΗΠΑ στην Αθήνα ήταν οι Τσαρλς Ρις και Ντάνιελ Σπέκχαρντ.

    Μετά από συνάντηση του Αμερικανού Πρέσβη Ντ. Σπέκχαρντ με την Υπουργό Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου στις 17/12/2009 ο πρώτος ενημερώνει την κυβέρνησή του για την συνάντηση λέγοντας: «Η Διαμαντοπούλου ανέφερε ότι το συνδικάτο των πανεπιστημιακών, η ΠΟΣΔΕΠ, το οποίο έχει αρχίσει να αμβλύνει τη ρητορική του επιδεικνύοντας μια πιο μετριοπαθή και μεταρρυθμιστική προσέγγιση, εργάζεται από κοινού με το Υπουργείο για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.»
    Ιδού και το σχετικό απόσπασμα.

    To σχετικό απόσπασμα του εγγράφου που μιλάει για την ΠΟΣΔΕΠ
    Διαβάστε όλο το έγγραφο του αμερικανού Πρέσβη Ντ. Σπέκχαρντ το οποίο συνέταξε μετά τη συνάντησή του με την υπουργό Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου στις 17/12/2009 με το οποίο ενημερώνει την κυβέρνησή του για τα όσα ειπώθηκαν.

    Ambassador Advocates for U.S. Interests and Mosque with
    C O N F I D E N T I A L ATHENS 001723
    SIPDIS
    E.O. 12958: DECL: 2019/12/22
    TAGS: SCUL, PGOV, PHUM, GR
    SUBJECT: Ambassador Advocates for U.S. Interests and Mosque with
    Minister of Education Diamantopoulou
    CLASSIFIED BY: Daniel Speckhard, Ambassador, State, Exec; REASON:
    1.4(B), (D)
    1. (C) Summary: In a December 17 call on Minister of Education
    and Religious Affairs Anna Diamantopoulou , Ambassador Speckhard
    lobbied for American educational institutions operating in Greece,
    specifically with regard to licensing , recognition of degrees and
    the granting and vocational rights for graduates. The Ambassador
    also strongly urged the GOG to live up to its commitment to
    establish at least one mosque in Athens. Diamantopoulou
    reiterated the position that the Greek Constitution stipulates
    that only Greek state institutions could be licensed as
    universities. However, the GOG is willing to grant professional
    rights (such as being hired by the public sector) to graduates of
    qualified institutions provided that they became affiliated with EU
    institutions of higher education. Diamantopoulou said that plans
    were in the works for several mosques in Athens, not just one, to
    accommodate Muslims of different sects. The Ambassador and
    Diamantopoulou also discussed higher educational reform and the
    role that the U.S. could play in facilitating these efforts, as
    well as meetings we could arrange during her planned visit to the
    U.S. in April 2010. End Summary.
    2. (C) Although her portfolio also covers religious affairs,
    Diamantopoulou stated that she spent 95% of her time on educational
    matters. She criticized past educational reform efforts as being
    too short term and too focused to make a real difference, meaning
    that long term reforms never saw fruition. Each government wanted
    to see immediate results such as changing the way students are
    accepted to universities without taking into account that primary
    and secondary education would have to be reformed as part of this
    process. Real reform would involve changing the institutional
    framework, changing the teacher mentality, and decentralizing the
    educational system. On the latter point, Diamantopoulou noted that
    even routine changes in a small provincial schools required
    central Ministry approval.
    3. (C) On the issue of granting licenses to U.S.-affiliated
    schools operating in Greece, Ambassador Speckhard pushed strongly
    for licensing of Anatolia College, which has been in Greece since
    1923, and Deree College, operating since 1875 – and for the GOG
    to recognize their degrees. In addition to providing sough-after,
    high-quality American education in Greece, these schools also
    provide hundreds of jobs to Greeks (only 7% of the staff in Deree
    College is non-Greek and 10% in Anatolia), the Ambassador noted.
    Diamantopoulou stated that the Greek Constitution explicitly
    forbids the operation of private universities in Greece , stating
    specifically that universities in Greece must be free and run by
    the state. She added that a change to the constitution would
    exact a cost not only in time (at least five years) but politically
    as well, since initiating such a controversial move would engender
    such social unrest that it could potentially split the ruling PASOK
    party in two. As an example of how controversial the issue of
    private higher education is, Diamantopoulou noted that the
    appointment of Thalia Dragona as Special Secretary in the Ministry
    has caused quite a stir because she graduated from Deree College,
    and therefore does not have a recognized Greek degree. According
    to Diamantopoulou, sentiments within the Greek university system
    lie so firmly against the establishment of private universities
    that when a university professor quit to become Dean of New York
    College in Athens, he was ostracized by the Greek university
    community.
    4. (C) Diamantopoulou stated that under the present constitution
    it is impossible for Deree College or even affiliates of EU
    universities to have their degrees recognized, meaning that
    graduates from these institutions cannot apply for graduate studies
    in Greek universities. There is a process for recognition of
    degrees for students from universities in the U.S. For example,
    provided that the students took classes in the U.S. and not in
    Greece. There is more flexibility on the issue of professional
    rights, she stated, since the GOG is under EU pressure and will
    allow graduates of franchises of EU universities to be hired by the
    public sector even if they studied only in Greece. The only way a
    graduate of Deree College could be hired by the public sector would
    be for Deree College to become affiliated with an EU university (as
    Anatolia has done). In the coming weeks, an accreditation body
    will be set up under the Ministry of Education, made up of
    academics, to determine which foreign institutions will receive
    operating licenses. The Ambassador stated that it was unfortunate
    that a quality institution such as Deree College might be forced to
    compromise its American identity to widen the hiring options for
    its graduates.
    5. (C) The Ambassador also argued for the granting of tax
    concessions for American colleges operating in Greece as non-profit
    organizations and for relaxation of visa restrictions to allow
    American students to stay for the duration of their courses, which
    often extend beyond the 90-day visa limit. Ambassador Speckhard
    also described the advantages to Greece of allowing selected
    American teachers to stay for up to three years to provide

    effective English instruction, for example, and urged the GOG to
    review visa cases for these teachers on a flexible basis.
    6. (C) Finally, Ambassador Speckhard urged the GOG to live up to
    its commitment to establish a mosque in Athens, a city of 5,000,000
    with no legal house of worship for the Muslim community. The
    Ambassador stated that doing so would be proof to the international
    community of Greece’s support for religious freedom. Land owned by
    the Greek Navy had been identified as a site for a mosque, but the
    process appeared to be stuck. Diamantopoulou stated that Greece
    was planning to open several mosques to meet the needs of different
    sects, rather than to have only one mosque serving the whole city
    of Athens. This approach would also address the problem of the
    current 700 illegal places of worship for Muslims that exist in
    Athens. A large site had already been identified in Elefsina with
    plans for a 600 square meter mosque. The Greek Archbishop himself
    had also donated land to be used as a mosque.
    7. (C) In response to the Ambassador’s offer of assistance in the
    educational sector, Diamantopoulou stated that the university
    teachers’ union, POSDEP, which has begun to soften its rhetoric and
    demonstrate a more moderate and progressive approach, is working
    with the Ministry on Educational reform. The union will initiate
    the reforms and the Ministry will support them. The Ambassador
    offered assistance in this area as well as in the area of
    accreditation if needed. The Minister mentioned that she planned
    on visiting the U.S. in late-March/early April to coincide with
    Greek Independence Day and may seek assistance in setting up
    meetings with counterparts in the education field. At the
    Ambassador’s request, Diamantopoulou promised to arrange meetings
    for the President of Deree College with the Deputy Minister of
    Education after the holidays.
    8. (C) Comment: Although Diamantopoulou is an impressive and
    expert interlocutor in the field of education, her government’s
    present policy represents a significant step backward from the
    previous New Democracy government as far as U.S. institutions of
    higher education – and their graduates — are concerned. A few
    days before leaving office, the New Democracy government gave
    licenses to 33 foreign colleges to function as institutions of
    higher education. The New Democracy Ministry had also outlined a
    process for recognition of degrees from U.S. colleges as long as
    they were accredited in the U.S. The present government has
    adopted a narrow legalistic barrier using the Greek constitution as
    the reason for avoiding contentious issues of recognition of
    foreign institutions of higher education in Greece, despite the
    fact that these institutions have educated tens of thousands of
    Greek professionals. The good news is that elite institutions such
    as Deree College and Anatolia College will be treated the same as
    other foreign colleges operating in Greece. The bad news is that
    all will be barred from having their degrees recognized by Greece.
    Our conversation with the Minister underlined once again how
    difficult it is in Greece to institute meaningful reform. A
    university system which remains closed to foreign innovations and
    hostage to syndicate interests will fall further behind those in
    other countries more open to global innovations. Rather than
    adopting a forward leaning posture encouraging the Ministry to
    incorporate American institutions of higher education into the
    Greek system, we may need to guard against further incursions into
    the autonomy of quality American institutions of higher education
    in Greece.
    Speckhard
    ΠΗΓΗ: #http://www.thepressproject.gr/#

    • zoubi says:

      ΤΩΡΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΙΔΡΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ!

      diktatoria_ee-nato-ipa…ΕΦΟΣΟΝ ΘΙΓΟΥΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ!
      ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ «ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ» ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ: ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ!

      Με μια απαράδεκτη απόφαση, που λειτουργεί, στην ουσία, σαν ένα σύγχρονο Ιδιώνυμο, το Μονομελές Πρωτοδικείο της Λαμίαςαποφάσισε να απαγορέψει τη δημιουργία του Συλλόγου Σπουδαστών του ΤΕΙ Λαμίας, επειδή οι στόχοι του είναι – ανοιχτά – ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ενωση και στην ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ!
      Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο «Ριζοσπάστης» (6/9), η ανάγνωση της συγκεκριμένης απόφασης, πραγματικά, προκαλεί ανατριχίλα, αφού, στην ουσία, απαγορεύει όποια δράση δεν αποδέχεται – όχι γενικά τη «νομιμότητα» – τη συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ! Με λίγα λόγια, όπως φαίνεται και παρακάτω, οποιοσδήποτε στόχος δεν είναι σύμφωνος με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης είναι παράνομος και επικίνδυνος.
      Στην απόφαση, με ημερομηνία 2 Σεπτέμβρη, αναφέρεται πως «η ελευθερία της ενώσεως (και μάλιστα όχι μόνο της συστάσεως αλλά και της λειτουργίας της ενώσεως) τελεί υπό τη γενική επιφύλαξη του νόμου», για να προσθέσει πως «ελευθερία ενώσεως δεν περιλαμβάνει την ελευθερία παράνομων σκοπών ή την χρησιμοποίηση παράνομων μέσων ή γένει παραβίαση του κοινού δικαίου». Στη συνέχεια εξηγεί ότι το σωματείο «δεν επιτρέπεται να επιδιώκει σκοπό που αντίκειται στη δημόσια τάξη» για να σημειώσει πως κανόνες δημόσιας τάξης είναι «εκείνες οι διατάξεις που συγκροτούν τα θεμέλια του κρατικού κοινωνικού και οικονομικού συστήματος της χώρας», ενώ «στην έννοια της δημόσιας τάξης εμπεριέχεται και ως έννοια υπάλληλος και εκείνη των χρηστών ηθών».
      Εκτός νομιμότητας η δράση ενάντια στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ!
      Ποια είναι τα «χρηστά ήθη» που παραβιάζει το καταστατικό του Συλλόγου Σπουδαστών Λαμίας;
      Λέει η απόφαση του δικαστηρίου για το καταστατικό του συλλόγου: «Συγκεκριμένα, ρητά εξαγγέλλεται από το καταστατικό του σωματείου, μεταξύ άλλων σκοπών, οι οποίοι βεβαίως είναι σύννομοι και διόλου μεμπτοί (π.χ. ενημέρωση φοιτητών, προάσπιση της αδελφοσύνης των λαών) ότι αυτό «δίνει απάντηση στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ».
      Η διατύπωση αυτή σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής τα οποία λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, καταλείπει αμφιβολίες, όχι μόνο στον επιστήμονα νομικό, αλλά και σε οποιονδήποτε αναγνώστη, σχετικά με το εάν το σωματείο επιδιώκει σκοπό που να εναρμονίζεται με τη νομιμότητα και δεν θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια των πολιτών, στο μέτρο που η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα και η στοιχειώδης κοινωνική πείρα έχουν δείξει ότι στην Ελλάδα τουλάχιστον, που ενδιαφέρει άμεσα,αλλά και διεθνώς πράξεις απάντησης των ως άνω διεθνών οργανισμών, απ’ οπουδήποτε και κι αν προέρχονται πολύ συχνά συνοδεύονται από περιστατικά βίας κατά πολιτών, με τραγικά κάποιες φορές αποτελέσματα, καθώς και περιστατικά καταστροφής δημόσιας όσο και ιδιωτικής περιουσίας, οπωσδήποτε αποδοκιμαστέα από το δίκιο»!
      Στη συνέχεια της απαράδεκτης απόφασης σημειώνεται πως το σωματείο αναφέρει τα όργανά του, αλλά όχι τις «δομές» του και «δεν μπορεί να αποκλειστεί, λόγω της ως άνω ασαφούς και γενικόλογης διατύπωσης, η πιθανότητα να μετέρχεται το σωματείο και παράνομα ή βίαια μέσα για την επίτευξη το σκοπού του». Γίνεται λόγος στη δικαστική απόφαση για πιθανότητα έκνομης δραστηριότητας του συλλόγου ή των μελών του και αυτή η πιθανότητα υποτίθεται πως ενισχύεται και «απ’ τον αποκλεισμό ως μελών του σωματείου, κατά ρητή διατύπωση του καταστατικού του, όσων υπηρετούν ή υπηρέτησαν στα σώματα ασφαλείας π.χ. (αστυνομικών)»! Θεωρείται ύποπτος, δηλαδή, ένας αποκλεισμός που ισχύει εδώ και δεκαετίες για όλους τους φοιτητικούς – σπουδαστικούς συλλόγους της χώρας!
      Η διαφωνία με την κυβέρνηση είναι παρανομία!
      Αμέσως μετά οι εξηγήσεις γίνονται ακόμα πιο προκλητικές: «Δεν πρέπει να διαλάθει της προσοχής ότι η Ελλάδα διατηρεί φιλικές σχέσεις με το κράτος των ΗΠΑ, μαζί με τις οποίες συμμετέχει ως μέλος στο διεθνή οργανισμό ΝΑΤΟ, επιπλέον είναι κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ δεν υπάρχει, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, ρητά εκπεφρασμένη και εμφανώς δεδηλωμένη βούληση του εκάστοτε ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης εν γένει (ανεξαρτήτως ιδεολογικού προσανατολισμού), μόνων αρμοδίων για τη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, για την έξοδο της χώρας από τους ανωτέρω δύο διεθνείς οργανισμούς και για την απόσυρση των διπλωματικών αντιπροσωπειών της χώρας από τις ΗΠΑ»!
      Το σωματείο, σύμφωνα με την απόφαση, «επεκτείνει το σκοπό του σωματείου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής», για τα οποία είναι αρμόδια η κυβέρνηση και μπορεί «να εκθέσει σε κίνδυνο διατάραξης τις φιλικές σχέσεις του ελληνικού κράτους με το κράτος των ΗΠΑ ή με άλλα κράτη που συμμετέχουν τόσο στο ΝΑΤΟ, όσο και στην ΕΕ, με τα οποία, τονίζεται και πάλι, δεν έχει δηλωθεί επίσημη βούληση διακοπής διπλωματικών σχέσεων»!
      Πηγή: Εφημερίδα Ριζοσπάστης στις 6/9/2011

  8. Ευτυχία says:

    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ 20ΧΡΟΝΑ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΠΑΙΔΙΑ!

  9. Οργισμενος says:

    Το χρονικό της καταστολής (3/9)

    αντικειμενικες μαρτυριες που δεν προκειται να διαβασετε σε κανενα αστικο ΜΜΕ της κυριαρχιας πανελλαδικο η τοπικο:

    Οι διμοιρίες των ΜΑΤ για περισσότερο από μία ώρα είχαν κλείσει τα σκαλιά και τους γύρω δρόμους από την πλατεία συντάγματος προς την Βουλή.

    Κόσμος που τραγουδούσε ήταν συγκεντρωμένος στα σκαλιά αφού μετά από μία ώρα παρουσίας τους εκεί τίποτα το ανησυχητικό δεν συνέβαινε.

    Λίγο μετά τις 12, χωρίς να υπάρξει κανένας φανερός λόγος η διμοιρία που είχε κλείσει τα σκαλιά άρχισε να σπρώχνει τον κόσμο που ήταν όρθιος στις σκάλες με τις ασπίδες και να κλωτσάει τους καθιστούς.

    Όσοι ήταν εκεί αντιλήφθηκαν αμέσως την κίνηση αυτή και άρχισαν να φωνάζουν στα ΜΑΤ, τα οποία για πρώτη φορά μετά το κλείσιμο του δρόμου αποχώρησαν και άνοιξαν πάλι την έξοδο προς Αμαλίας από τις σκάλες. Όλοι πίστεψαν πως επρόκειτο για μια μικρή μας νίκη και ανέβηκαν στο δρόμο μπροστά από την Βουλή, τον οποίο και έκλισαν , αφήνοντας όμως μια λωρίδα κυκλοφορίας στα αυτοκίνητα. Κανένας δεν κατάλαβε πως ήταν μια κίνηση στρατηγικής από τα ανεγκέφαλα γουρούνια.

    Ξαφνικά από το πουθενά εμφανίστηκε μια διμοιρία που άρχισε να χτυπάει τον κόσμο ενώ τα αυτοκίνητα συνέχισαν να κινούνται στο δρόμο, ανάμεσα στους παρευρισκόμενους που έτρωγαν ξύλο κανονικά. Έγιναν αρκετές συλλήψεις ατόμων που απλά έτυχε να βρίσκονται εκεί. Ένα παιδί που καθόταν στα κάγκελα πάνω από τα μετρό και δεν συμμετείχε σε τίποτα από όλα αυτά έγινε στόχος μανιασμένου ματατζή που άρχισε να το χτυπάει πάνω στα κάγκελα και παραλίγο να τον ρίξει από κάτω. «Ευτυχώς» το ζώο αρκέστηκε στην σύλληψή του.

    Στην συνέχεια η ίδια διμοιρία έπεσε πάνω σε κοπέλες, που φώναζαν για την αποτρόπαιη συμπεριφορά των μπάτσων και τις αναίτιες συλλήψεις και τις χτύπησε. Την ώρα που εκείνες επιχείρησαν να τρέξουν προς την Βας. ΣΟΦΙΑΣ για να ξεφύγουν από τα μανιασμένα γκλοπ των, ομολογουμένως ταχύτατων, αστυνομικών , μια άλλη διμοιρία τους έκλεινε τον δρόμο, περιορίζοντας τες σε ένα διάστημα 1 μέτρου. Πέρασαν κυριολεκτικά μέσα από την διμοιρία.

    Η ίδια μέθοδος αποκλεισμού των πολιτών χρησιμοποιήθηκε και σε όσους έσπευσαν στα σκαλιά για να υπερασπιστούν τους συλληφθέντες και να περιμαζέψουν τους χτυπημένους. Τους απέκλεισαν στο πλατύσκαλο, που βρίσκεται στη μέση της σκάλας, μία διμοιρία μπροστά και μία πίσω και χτυπούσαν με μανία όποιον έβλεπαν μπροστά τους με μόνο στόχο τα κεφάλια των πολιτών. Ένας από αυτούς αναγκάστηκε να περάσει ανάμεσα από την διμοιρία και στην συνέχεια να κουτρουβαλήσει τα υπόλοιπα σκαλιά για να μην συλληφθεί όπως το παλικάρι που στεκόταν ακριβώς δίπλα του.

    Λίγα λεπτά αργότερα, το πολύ δέκα, διμοιρίες των ΜΑΤ, μπήκαν στο μετρό από την πλευρά την Βουλής και βγήκαν από τις εξόδους του μετρό που οδηγούν μέσα στην πλατεία συντάγματος ενώ συγχρόνως από τα πλαϊνά σκαλιά της πλατείας διμοιρίες των ΜΑΤ έμπαιναν και από εκεί μέσα στην πλατεία.

    Πλήθος κόσμου κάθε ηλικίας άρχισε να τρέχει πανικόβλητος προς την απέναντι πλευρά ανάμεσα σε αυτοκίνητα που δεν σταμάτησαν να κινούνται. Μερικοί έφυγαν προς την Ερμού που τους ακολούθησαν οι Ματατζήδες μέχρι την Καπνικαραία, σπρώχνοντας, ποδοπατώντας και χτυπώντας τους. Οι υπόλοιποι λανθασμένα όπως αποδείχτηκε έμειναν μπροστά από τα Everest. Διμοιρία των Ματ που ήρθε από τα δεξιά για να κατευθυνθεί προς την Ερμού ακολουθώντας διαδρομή που πέρναγε μέσα από τα τραπέζια και τους πελάτες στα απέναντι μαγαζιά δέχθηκε την κατακραυγή των παρευρισκόμενων και ως φυσική αντίδραση αποφάσισαν πως το λογικότερο ήταν να μπουν μέσα στα everest, ( όσοι έχουν βρεθεί εκεί γνωρίζουν το πολύ μικρό μέγεθος του καταστήματος) και άρχισαν να χτυπάνε τον κόσμο ανεξέλεγκτα και αδιάκριτα. Τα Everest είχαν γεμίσει λυσσασμένα γουρούνια που χτύπαγαν κόσμο.Εκεί έγιναν και αρκετές προσαγωγές. Όταν ο κόσμος άρχισε να φωνάζει για να αφήσουν ελεύθερα τα παιδιά που έπιασαν και χτύπαγαν, οι μπάτσοι άρχισαν να τα χάνουν και έκαναν βηματισμούς προς τα πίσω. Όλοι πίστεψαν πως μπροστά στην κατακραυγή του κόσμου είπαν να το παίξουν «κύριοι» και να αποχωρήσουν. Εκείνη την ώρα η διμοιρία που είχε μπει στην Ερμού επέστρεψε τρέχοντας και πήγαν στο συγκεκριμένο σημείο κλείνοντας όλο το χώρο μέσα και έξω από τα Everest, αποκλείοντας την διαφυγή οποιουδήποτε νέου, γέρου, τουρίστα.

    Δύο διμοιρίες των ματ ενωμένες μέσα και έξω από τα everest, χτύπαγαν κόσμο, έδεναν κόσμο, έριχναν κάτω καρέκλες και έσπαγαν τις τζαμαρίες των Everest.

    Αμέσως μετά πολλές μηχανές της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ και Δέλτα μπήκαν στο δρόμο της ερμού σπέρνοντας παντού τον πανικό.

  10. Σπόρος νέας εποχής says:

    Παιδιά καλές και χρήσιμες οι συνελεύσεις για να οργανωθούμε αλλά ας μην ξεχνάμε ότι Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΙΑΤΡΕΥΕΙ. Λύσσα και συνείδηση χρειάζεται

  11. Ευτυχία says:

    Έρχονται μαύρα χρόνια και σύντομα φοβάμαι ότι θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ακραία φαινόμενα ρατσισμού (ήδη βλέπει κανείς τις πρώτες σπίθες) και από τους Έλληνες προς τους πρόσφυγες που έρχονται από νοτιοανατολικά αλλά και από τους βορειοευρωπαίους προς τους «τεμπέληδες» Έλληνες που θα αρχίσουν να μεταναστεύουν μαζικά.
    Ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα. Για τους ξένους που έχουν φάει την αντίστοιχη προπαγάνδα στη χώρα τους η Ελλάδα είναι μια χώρα βουτηγμένη στα χρέη και εμείς είμαστε οι τεμπέληδες Έλληνες που ζούμε εις βάρος τους τόσα χρόνια και που τώρα αντί να δουλεύουμε για να τα πληρώσουμε κάνουμε απεργείες και διαδηλώσεις! Φοβερό!
    Τι μας ενδιαφέρει πιο πολυ; (οι ξένοι ή οι Έλληνες πρόσφυγες;) ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΟΛΑ! («τίποτα ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο», άρεσε και στον Μαρξ αυτή η φράση!) Το θέμα θέλει συζήτηση, σκέψη και σεβασμό στον πλουραλισμό. Αρετές, που κατά τη γνώμη μου δεν επιδεικνύουν όσοι φιλοδοξούν να γίνουν το αντίπαλο δέος του ΛΑΟΣ, από την πλευρά όμως του εργαζόμενου, του εργάτη και του αγρότη.
    Προσωπικά, είμαι υπέρ μιας υπερριζοσπαστικοποιημένης, οικουμενικής κολλεκτίβας η οποία θα μπορούσε να ονομάζεται Hey! M.A.N. (Μετανάστες, Άνεργοι, Νέοι…) Αν δεν υπήρχε ο αγώνας των Ισπανών, ίσως να μην ακολουθούσε η Ελληνική Επανάσταση απέναντι στην οικονομική (και όχι μόνο) χούντα που επικρατεί εδώ και χρόνια στη χώρα. Ο Ζιζέκ πολύ απαισιόδοξα λέει: «Αλλά δεν ήταν οι αραβικές εξεγέρσεις μια συλλογική πράξη αντίστασης που απέφυγε την ψευδή εναλλακτική λύση της αυτοκαταστροφικής βίας και του θρησκευτικού φονταμενταλισμού? Δυστυχώς, το Αιγυπτιακό καλοκαίρι του 2011 θα μείνει στην ιστορία ως η σηματοδοσία του τέλους της επανάστασης, μια εποχή που η απελευθερωτική της δυνατότητα έπαθε ασφυξία. Νεκροθάφτες του είναι ο στρατός και οι ισλαμιστές. Το περίγραμμα της συμφωνίας μεταξύ του στρατού (που είναι στρατός του Μουμπάρακ) και των Ισλαμιστών (που ήταν στο περιθώριο κατά τους πρώτους μήνες της αναταραχής, αλλά κερδίζουν πλέον έδαφος) είναι όλο και πιο σαφές: οι ισλαμιστές θα ανεχτούν τα υλικά προνόμια του στρατού και σε αντάλλαγμα θα εξασφαλίσουν την ιδεολογική τους ηγεμονία.»
    Και μπορώ να συνεχίσω το ίδιο απαισιόδοξα: «Κάτι ανάλογο με την Αίγυπτο, στην Ελλάδα οι κομματικοί παράγοντες θα ξαμολυθούν στις πλατείες και θα αναζητούν ιδεολογικό υπόβαθρο, πολιτικό λόγο, ποιοί θα πληρώσουν την κρίση (όχι εμείς πάντως…!) και άλλα κουραφέξαλλα. Με τη διαφορά ότι εδώ έχουμε την αστυνομία στη θέση του στρατού, όσο για το ποιοι είναι οι ισλαμιστές, το αφήνω στη φαντασία σας.»
    Όμως η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ! έφερε την ΚΟΛΕΚΤΙΒΑ ΤΩΡΑ!, τέλειο μου φαίνεται για την ώρα.
    Μετανάστες, άνεργοι, νέοι που ο μετακαπιταλισμός τους καταδικάζει στο περιθώρειο φαντάζουν σαν το μεταπρολεταριάτο και μπορούν να αποτελέσουν την πρωτοπορεία για τη νέα σελίδα στην ιστορία που έχει ήδη αρχίσει να γράφεται. Η «Αριστερά» πέθανε, δυστυχώς, και οι «Αριστεροί» αντί να ονειρεύονται είτε ιδεολογίες που θα εμπνεύσουν τις μάζες είτε ευρωομόλογα, ας δουν ότι πλέον είναι πιθανότερο να δημιουργηθεί κάποια μεταθρησκεία και ανυπόμονοι ψηφιακοί, και όχι μόνο, νομάδες, ανώνυμοι χάκερς και πυρετώδεις προφήτες να εννωθούν με της γης τους κολασμένους, στο δρόμο για την ελεύθερη κοινωνία.
    Πιάσαμε πάτο, ο άνθρωπος αλλοτριώθηκε πλήρως, όπως είχε προβλέψει ο Μαρξ. Κάντε γρήγορα γιατί αν η ιστορία επαναλαμβάνεται και τώρα βιώνουμε μια οικονομική κρίση, σε λιγότερο από 5 χρόνια θα έχουμε Strange Fruits στα δέντρα.
    Ας ακούσουμε τι έχουν να μας πουν και οι διάφοροι ταραξίες: στην Αγγλία, στη Χιλή, στις Φιλιππίνες.
    … και μην ξεχνάμε ποτέ ότι όλοι είμαστε ξένοι σ’ αυτήν τη γη…
    …και απειροελάχιστο κομμάτι ενός οργανικού συνόλου…
    Καλή δύναμη.

    • Οργισμενος says:

      καλο κειμενο με αρκετα σωστες αποψεις και θεσεις.Τελικα οι πλατειες αφηνουν κατι και οι ελευθεριακες ιδεες κερδισουν συνεχως εδαφος. μα νην αφησουμε να μας θαψουν οι λογεις επαγγελματιες ειδικοι της εκλογολογιας και της αγρας ψηφων στο ονομα της ελευθεριας.

      Μπραβο κοριτσι μου

  12. Οργισμενος says:

    Αντε να οργανωθουμε λιγακι καλυτερα. Μακρυα απο τα κομματοσκυλα που φορουν τη προβια της αμεσης δημοκρατιας ενω στην πραγματικοτητα θελουν να ηγηθουν του αγωνα μας εξαργιρωνοντας τον με μια ψηφο στις καλπες.
    Τα διαφορα ψευδεπιγραφα «αντιμνημονιακα μετωπα» που απο πισω τους κρυβονται οι εθνοπατριωτες της ‘Σπιθας» και οι γιαλαντζι ξεπουλημενοι κοινοβουλευτικοι αριστεροι του ΣΥΡΙΖΑ και της ΚΟΕ δεν εχουν καμια δουλεια στις πλατειες. Ουτε θα τους ανεχθουμε ουτε προκειται να αναλαβουν τη καθοδηγηση των πλατειων ας το εχουν καλα στο μυαλο τους γιατι ουτε κουτοχορτο τρωμε πια, ουτε παιδακια ειμαστε που θα μας πουν τι θα κανουμε κι εμεις πειθαρχημενα θα τους ακολουθησουμε. Εξω απο τις πλατειες τα διαφορα σκυλια των κομματων!
    Ο αγωνας η θα ειναι ακηδεμονευτος η δεν θα υπαρξει καθολου.
    Αυτοοργανωση, αλληλεγγυη αμεση δημοκρατια. Ολη η εξουσια στις λαϊκες συνελευσεις!

    Ας ετοιμαστουμε να κατακλυσουμε τους δρομους του πλανητη καθημερινα με δυναμη, αποφασιστικοτητα και οργη εναντιον της καθε εξουσιας!

    [ΙΤΑΛΙΑ] 5 Σεπτέμβρη // η ισχυρή αριστερή ομοσπονδία μεταλλεργατών FIOM καλεί τα μέλη της να καταλάβουν τις πλατείες όλης της χώρας

    [ΙΤΑΛΙΑ] 6 Σεπτέμβρη // Γενική απεργία

    [ΒΕΛΓΙΟ] 17 Σεπτέμβρη // φτάνουν οι περιπλανώμενοι indignados στις Βρυξέλλες και θα κάνουν διαδήλωση

    [ΙΣΠΑΝΙΑ] 17-18 Σεπτέμβρη // Βαρκελώνη: πανευρωπαϊκή συνέλευση των κινημάτων (καλούν οι Ισπανοί Indignados) για να οργανωθεί η παγκόσμια πορεία της 15 Οκτώβρη

    [ΗΠΑ] 17 Σεπτέμβρη // Occupy Wall Street, καλούν οι πάντες, από αναρχικοι μέχρι τους Anonymous

    [ΤΥΝΗΣΙΑ] 29 Σεπτ-1 Οκτ // Διεθνής συνάντηση Ευρωπαϊκών κινημάτων με τους εξεγερμένους Αιγύπτου – Τυνησίας

    [ΑΓΓΛΙΑ] 1 Οκτ. // Λονδίνο: Δεύτερη πανευρωπαϊκή συνέλευση των κινημάτων ενόψει της 15Ο.

    [ΠΑΝΤΟΥ] 15 Οκτώβρη // Παγκόσμια διαδήλωση ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s